Ταμπουρωμένο την στροφή του χρόνου.
Το Καστέλι της Κρανιάς, άπαρτο από καιρούς.
Στην πέτρινή του πολεμίστρα, απωθεί επίβουλους νεωτερισμούς.
Κι αν η εποχή φαίνεται να το έχει ξεπεράσει, εκείνο θα γυρίζει πάντα σαν Ερινύα, ανυπέρβλητο ύψος για κάποιους, για να υπενθυμίζει πως το διαχρονικό δεν το ξεχνάς.
ΠΓΕ Κρανιά, Κρανιά Ολύμπου, Λάρισα, Θεσσαλία
Cabernet Sauvignon 68%, Merlot 32%
Βαθύ πορφυρό με ιώδεις ανταύγειες.
Στέρεη, επιβλητική μύτη που αποπνέει ρώμη, αλλά και αναντίλεκτη ποιότητα. Μαύρα και λίγα κόκκινα κεράσια, chokeberries και μύρτιλλα, elderberries, μαύρα δενδρόμουρα αλλά και σκούρα βατόμουρα. Μελανά άνθη την περιβάλλουν, γλάσο και σιρόπι βύσσινου σαν μιά μικρή ερυθρωπή σταλίτσα φαντασιακής γλύκας. Από μέσα και με υψηλή αλλά διακριτική τονικότητα, το βοτανικό στοιχείο δίνει το στίγμα του με εντονότατο πυραζινικό μέγεθος, πράσινο πιπέρι και αρκετά μυριστικά φυτά, πιό αναγνώσιμα από αυτό της πιπεριάς. Ιωδιούχο και μαντεμένιο πρόσημο, γραφιτικές νότες, εν είδει σκούρου ορυκτού. Εξαίρετο βαρέλι, σιγανό, φίνο, με ίχνη μαύρου πιπεριού παρά γλυκών μπαχαρικών, κέδρου και κεδροκούκουτσων, bitter σοκολάτας υγείας, dark roasted espresso.
Εξουσία χωρίς όρια, ο Ερυθρός Κατσαρού επιβάλλει τον νόμο του στον ουρανίσκο. Κτηνώδες αλλά γυαλισμένο, σκληρό μα με μιά κρυμμένη ευαισθησία θαρρείς, με αβίαστη προβολή δύναμης, σφρίγους και μυώδους ανδρισμού, δεν έχει ανάγκη την επιβεβαίωση και αποδοχή κανενός. Είναι μόνο του. Γεμάτος, σιδερένιος όγκος με δόμηση που τρομάζει, τόσο σφιχτό που κλείνει την -σοβαρή- ένταση για να μην προβληθεί, ενώ η φρεσκάδα δεν κάνει σκόντο, απορρέουσα από το Ολυμπιακό υψόμετρο. Με μεγάλη ικανότητα ιχνηλασίας λοιπόν, η οξύτητα, πέραν τού δροσερού αέρα που επιφέρει σε ένα τόσο συμπαγές σύνολο, πατάει ψηλά και στις πιό απομακρυσμένες περιοχές τού φρούτου, δίνοντας αντάξιο λεπτομερές ραπόρτο. Μία επιπλέον δερματική και κρυφοζωϊκή ανάμνηση, συνοδεύει την έντονη ορυκτή μεταβίβαση τού τόπου, η οποία επιδίδει έξτρα ανάταση. Τεράστιες, πανίσχυρες τανίνες που προκαλούν δέος με την στυπτική τους ρωμαλεότητα, πλην όμως δεν στέκουν στεγνές και άκαμπτες, παρά μόνο ζητάνε χρόνο, πολύ χρόνο.
Μακρά, πάρα πολύ εκφραστική επίγευση, με τίς τανίνες-φρούριο να βρίσκονται εκεί αλλά να μην σκαλώνουν. Με σωρρεία οργανοληπτικών χαρακτηριστικών, και ενώ με ορυκτή, μαντεμένια και γραφιτική υπόκρουση, το φρούτο προάγεται διαρκώς με πυραζινική ερμηνεία.
Φοβερή σοδειά, είχα καιρό να δοκιμάσω κάτι τέτοιο από το Κτήμα, που κάποιες φορές απογοήτευε με την σκληρότητά του. Μην επιχειρήσετε να το αγγίξετε πρώτη μέρα ανοιχτό, την τρίτη και τέταρτη μέρα δίνεται όμορφα.
Κλασσικός συνδυασμός με γιγάντιες βοδινές μπριζολάρες, προτιμήστε κάτι σε Porterhouse ή Bistecca, παρά κάποια εκλεπτυσμένη tagliata. Προτιμάται μαντεμένιο σχαροτήγανο στο γκάζι, με καλό βούτυρο ή ακόμα καλύτερα tallow, μαζί με κλαδάκι δενδρολίβανου. Κίτρινα σκληρά τυριά, as well. Μπιφτέκι προβατίνας, παΐδι προβατίνας. Λουκανικάδα από όλα τα είδη. Όσο ωριμάζει, τόσο περισσότερο θα πηγαίνει με βοδινό φούρνο ή κυνήγι.
