Παντί τρόπω.
Η αρχαία τριήρης απέπλευσε.
Η οικουμενικότητα στα πέρατα.
Το παλιό σκαρί του Βοστυλιδιού, στην παγκόσμια ρότα.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Τριλάγκαδα, Μαριές, Ζάκυνθος, Επτάνησα
Βοστυλίδι
Βαθύ λεμονί.
Ποιοτικό στίγμα στην μύτη, που δίνει ωραία αίσθηση γινωμένων ωχρών ανθέων, με ώριμα αλλά και ζαχαρωμένα εσπεριδοειδή, ενώ περιεργάζεται και την ερμηνεία ποσαρισμένων κίτρινων φρούτων. Οι ντελικάτες βοτανικές νότες που προσιδιάζουν σε πράσινο τσάϊ, βυθίζονται στον διευρυμένο μπαχαρένιο ορίζοντα που εγκολπώνει στρωτά τα πικάντικά του μέρη. Ξανά, μιά φευγαλέα λιλά ανθική νότα, προσαρτάται αθόρυβα στο λουλουδένιο του τμήμα.
Ισότονο μπαλάντζο ιδιοσυγκρασίας και πλούτου στο στόμα, όταν ο γεμάτος, λιπαρός όγκος, μπαίνει βαθιά στην γευστική μετουσίωση, αποδίδοντας νόστιμα την οσφρητική καταγραφή. Το απορρεόμενο από την κοτσανάτη, γεμάτη ενέργεια οξύτητα, νεύρο, με ευκολία μπαλαντζάρει την έκδηλη γλύκα του φρούτου, η οποία τοποθετήθηκε με γλυκερολικό φορτίο παρά με εναπόθεση σακχάρων, με την επικρατούσα σπιρτάδα να αποβαίνει προς πλήρες όφελος της απόλαυσης. Η υψηλή εκχυλισιμότητα της ποικιλίας προσθέτει δομή με τον φαινολικό ιστό, ενώ το πιπεράτο και πικάντικο σε μπαχάρια και βότανα, εδώ αφήνεται λυτό, με ωραία αποτελέσματα.
Πολύ καλη, διακριτά φαινολική επίγευση στα όρια του τανικού, με την κρυμμένη ορυκτή γραμμή από το μπόλικο λίπος στον μέσο ουρανίσκο, να ξεμυτίζει δειλά, η δε πικάντικη και πιπεράτη σάρωση επιταχύνει σε κρεσέντο που καίει καλά, συναρτήσει και του θειώδους που ακούγεται ελαφρά.
Ο υψηλός όξινος τόνος αλλά και η γλύκα του, το καθιστούν γαστρονομική ευλογία, αφού περνάει άνετα από πληθωρικές θαλασσινές παρασκευές και λιπαρά ψάρια στην σχάρα -που ιδανικά θα αποθεωθούν με meyer sauce-. Θα δώσει απαντήσεις και σε οτιδήποτε περιέχει λευκό κρέας και πουλερικά -μην φοβηθείτε κεμπάπ χοιρινό αλλά και κοτόπουλου, σούβλες-, ψητά συκωτάκια πουλιών με πατατοσαλάτα, με τα ζυμαρικά ζητάει πλούτο από άσπρες βουτυράτες σάλτσες αλλά και λιωμένα τυριά, όπως και φοντύ τυριών και ημίσκληρα λιπαρά τυριά.
