Πολυεδρικά απαστράπτον πετράδι, εικονικής, παλιακής εταζέρας.
Κυματισμοί, μαγνητιστικοί. Τους εκπέμπει. Να αντιμετωπιστούν, αδύνατον.
Οίνος Επιτραπέζιος Ερυθρός Ξηρός, Γιαννακοχώρι, Νάουσσα
Ξινόμαυρο
Εχθρικό, εκφοβιστικό ανοιχτό γκρενά-κόκκινο-κεραμιδί.
Οι δονήσεις πιό δυνατές, νίκη της επιθυμίας, θρίαμβος του νου, της σκέψης πάνω στο φαίνεσθαι.
Αγιοποίηση της οσφρητικής εμπειρίας, στιγμή παγωμένη στο χρόνο, εισήλθε στα μορφικά πεδία.
Οι ξεροί ανέμοι του Αμυνταίου, δραπετεύουν από το υψίπεδο.
Έρχονται. Τους φυλάκισε η Νάουσσα. Είναι πιά σώμα της.
Μυθικό μπουκέτο αποξηραμένων ανθέων, γης, τρούφας και δαντελένιου κόκκινου φρούτου με φραουλένια κορφάδα, καταλύουν κάθε ικμάδα αντίστασης.
Καλπάζον. Νευρική παράλυση, στο μυαλό όμως, στο αίμα που γίνεται πιό κόκκινο, στα πνευμόνια που γίνονται πιό πλατιά.
Σεργιάνι στις ονειρώξεις, βασανισμός ανοικτίρμων, ατελείωτος, πανοργασμικό πανηγύρι κυριεύει τον ουρανίσκο.
Ανάλαφρη, αναίμακτη μέγγενη, γραπώνει σε ευκταία, γλυκιά ομηρία τις αισθήσεις.
Ύπουλη, υποχθόνια ένταση, δονεί με ακέραια, αμόλευτη στόχευση, που μόνο στα αιθέρια μονοπάτια των Amoureuses, Le Musigny, μπορεί να βρεθεί.
Μέτριο σώμα όχι, ούτε καν. Εξαχνίζεται, εξαερώνεται, ο στρόβιλος της οξύτητας εξώκοσμος, οι τανίνες αντιπαλεύουν την λογική του Ξινόμαυρου.
Επίγευση αληγής, ατέρμονοι ανθικοί, γήϊνοι, ορυκτοί συνειρμοί την βρέχουν.
Γεννημένο γιά αρνίσια σπάλα στο φούρνο.
