Οι συντεταγμένες του Νότου.
Η αναδίφηση της ροζέ ταυτότητας, κάτω από την Μεσογειακή θέρμη.
Τρεις κόκκινες ιθαγενείς ποικιλίες, που βρέθηκαν να αναζητούν τον ελαφρά ερυθρίζοντα εαυτό τους.
Και τέλος, στο προσκήνιο η δυσκολία επίτευξης ενός ροζέ ακριβείας, γιά όσους έχουν κατά νου πως πρόκειται γιά κάτι υποδεέστερο, όταν και τα λεπτά ακόμα παίζουν ρόλο, και η λεπτοδουλειά στα δομικά στοιχεία του οίνου, είναι κάτι επιτακτικό.
ΠΓΕ Λακωνία, Λάχι Λακωνίας, Πελοπόννησος
Μανδηλαριά, Θράψα, Μαυρούδι/α Πελοποννήσου
Δεν πολυεμπίπτει στο ροζέ χρωματικό φάσμα, αφού παίζει στο ανοιχτό ρουμπινί με σομόν και κανελλί ανταύγειες.
Αρωματική μύτη, με δυναμικά βοτανικά στοιχεία να πλαισιώνουν τον γλυκό μπαχαρώδη υμένα που συγκρατεί αποξηραμένα άνθη από ιβίσκο και παπαρούνα, ενώ η κεντρική πρόσληψη των όχι προχωρημένης ωριμότητας κόκκινων φρούτων, παραδέχεται την ύπαρξη από ντοματάκι γλυκό με μιά blood orange νύξη.
Ο γεμάτος όγκος φιλοξενεί στον ουρανίσκο αυτούσια την ύλη της οσφρητικής αντίληψης, με την μέτρια οξύτητα να διανέμει τα ανθικά και σχετικά αγουρωπά κόκκινα φρούτα, που έλκουν πολλά μπαχαρώδη στοιχεία. Κι’ενώ το βοτανικό θέμα ακούγεται σθεναρά με μιά υποψία αρμπαρόριζας, η υπόμνηση από το γλυκό ντοματάκι θέτει αναπάντητη την μερική γλύκα των υπολειπόμενων σακχάρων που ακούγονται αρκετά, αφού δεν υπάρχει όξινο αντίβαρο, με τις τανίνες απαλές και το εσπεριδοειδές σημείο να αναφαίνεται προς το τέλος.
Ικανοποιητική, πολύ μπαχαρένια επίγευση με αμυδρά ορυκτά και εσπεριδοειδή σημάδια, χειρίζεται με επιδεξιότητα το βοτανικό θέμα με τις bitter διαθέσεις, όχι όμως και εκείνο του θειώδους, που επιδρά καυστικά.
Λαδερά, αλλαντικά, αλμυρά κέϊκ τυριών και αλλαντικών, παστουρμαδόπιτα, κοτόπουλο πανέ με πάπρικα, κοκκινιστό κριθαρότο με θαλασσινά, κοκκινιστές μακαρονάδες.
