Η φιάλη με το νούμερο επτά.
Μετρημένη, όπως τα λιγοστά λίτρα του χυμού ενός αγνώστου φυτού.
Το ανατεθειμένο διακόνημα γιά την, μεταξύ άλλων, εξεύρεση στο ζύγι της ποικιλίας.
Η ακατάστατη συμπεριφερολογία της, απότοκο του άγνωστου κύκλου από την νεανική της φυσιολογία μέχρι τον δομισμό του ενήλικου πρέμνου. Η αναγκαστική μεταπτωσιακή της ταλάντωση, μέχρι να βρεθούν όλα εκείνα που θα συνάγουν ασφαλή συμπεράσματα γιά το φέρεσθαί της.
Μα πάνω απ’όλα, η ελπίδα μέσα της.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Ποικιλιακός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μαύρο Παπαργυρίου (προσωρινή ονομασία της αταυτοποίητης ακόμα ποικιλίας)
Βαθύ πορφυρό, σχεδόν μαύρο, με ιώδεις ανταύγειες.
Φοβερό ιξώδες, στέρεο, με εντυπωσιακή βαφική ικανότητα και ένταση ανθοκυανών.
Διεισδυτική μύτη με ζουληγμένα πέταλα μωβ λουλουδιών και φυτική, βλαστική προσέγγιση, επενδύουν το μαύρο κεράσι, το δαμάσκηνο βανίλια, και τα μαυροκόκκινα φρούτα του δάσους. Πιπεράτα μπαχάρια, απαλός, ίσα αντιληπτός δερματικός τόνος, αναγωγικές νότες βολβών καθώς και υποψία σκούρου ορυκτού πετρώματος, προσπαθούν να επικαλύψουν μέρος της αλκοολικής και βερνικένιας πτητικότητας που ακροβατεί αλδεϋδικά, και μάλλον τα καταφέρνουν.
Με δυνατή ένταση στον συμπυκνωμένο ουρανίσκο, την οποία σεγοντάρει η ζωηρή οξύτητα, και όπου παρ’όλον τον δυσθεώρητο όγκο των πυκνών τανινών, που και αριθμητικά δίνονται αφειδώς, και ποιοτικά δεν υπολείπονται, το βάρος του σώματος δεν γέρνει προς το αναφανδόν γεμάτο, μάλλον η θεώρησή του το καταχωρεί λίγο πάνω από μέτριο.
Το φρούτο τώρα, ρέπει εμφανώς προς το όξινο κόκκινο με βύσινα και cranberries, αφού έχει υποστεί ”αραίωση” από το μαύρο φόντο μέσω του πράσινου στοιχείου του ξινόμηλου και του gooseberry, δείχνοντας πρωϊμότητα στην ειλημμένη όμως απόφαση, να βγει στην κυκλοφορία. Υπάρχει φυτική αύρα που κλίνει στο πράσινο θέμα, και που αντιτίθεται στα πιπεράτα μπαχάρια και το υποβιβασμένο ανθικό στίγμα, ενώ το ορυκτό δρα απερίσπαστο έχοντας βερνικένια υπόμνηση αλδεϋδικότητας, την οποία παρασύρει το μελάνι και το ιώδιο.
Καλή, ανεκτά στυπτική επίγευση, φυτική, με εντεταμένη αίσθηση πράσινων φρούτων και αρκετό ορυκτό, ενώ το υψηλό αλκοόλ δεν ενοχλεί.
Δύσκολο στα ταιριάσματα, αφού το πράσινο στοιχείο δύναται να μην προάγει τις αρμονίες.
Θα προσπαθήσει με αρνάκι φρικασέ, παρόλο που προορίζεται γιά λευκό κρασί, χοιρινό με jalapeños και πουρέ ξινόμηλου, κατσίκι με chimichurri verde, και δοκιμάστε το με σπαγγετάδα με λάδι σκόρδου, τοματίνια, πράσινες πιπεριές, με κομμάτια παντσέτας και φρεσκοτριμμένο πράσινο πιπέρι.
