Η εννοιολογική δομή μιάς αναθεώρησης.
Ο τρόπος με τον οποίο ενδοσκοπείται εκ νέου μία ποικιλία.
Χωρίς να αποτελεί κάτι εξόφθαλμα ρηξικέλευθο, η ματιά του ενέχει άποψη.
Και η βερυκοκκένια, γεμάτη πλουτιστική τρυφηλότητα προσδιδόμενη ταυτότητα του Βιδιανού, υπόκειται σε διαφορετική χάραξη από το Δραμινό οινοποιείο, που εδράζεται σε πιό απέριττες φόρμες.
Ποικιλιακός Λευκός Οίνος, Προσοτσάνη Δράμας, Μακεδονία
Βιδιανό
Μέτριο λεμονί.
Στακάτη παρά αρωματική μύτη, αγγίζει με λευκά λουλούδια τα ενδότερα του πυρήνα, που αποσπά κιτρώδη και λευκόσαρκη ερμηνεία. Ζυμάρι αντί λιπαρότητας, ελαφρότατη βανιλένια νύξη, εμπλουτίζουν το ήπιο μπαχαρένιο περιβάλλον που απαντά με πράσινη ελιά στην αναρώτηση περί βοτανικότητας.
Δωρικό, καίρια νόστιμο και σημαντικά πιό αυστηρό από τα συνήθη μέτρα της ποικιλίας.
Σφιχτός, συμπαγής ουρανίσκος που δεν ξεπερνάει εμφατικά τον μέτριο όγκο, όσο η δυναμική ενεργειακά οξύτητα, κάνει ό,τι μπορεί γιά να επιβάλλει την εσπεριδοειδή άποψη, αφήνοντας σε θέση ουραγού τα λευκόσαρκα, και σε ένα πολύ μακρινό ορίζοντα τα πυρηνόκαρπα, που ούτε καν απασχολούν. Νεαρά λευκά λιπαρά άνθη, ζύμη και πολύ στυλάτη, αθόρυβη βανίλια, ενσωματώνονται στο ήπιο μπαχαράτο φόντο, με δυσανάγνωστο το βοτανικό θέμα, όσο αυτό που διαφεντεύει είναι το ορυκτό στοιχείο που ενδυναμώνει την φρεσκάδα.
Καλή σε μήκος, αισθητά ορυκτή και ελαφρά φαινολική επίγευση. Άξαφνα, το βοτανικό μέρος αποσχολεί πολύ περισσότερο μέσα στο κατά τι λιπαρό, ζυμώδες και μπαχαράτο τελείωμα.
Θαλασσινά και ψάρια, γεμιστά κολοκυθάκια και λαχανοντολμάδες, ζυμαρικά με λευκές λιπαρές σάλτσες, πουλερικά και λευκό κρέας, γίδα βραστή.
