Ανάρροπη εκλαμπρότητα.
Το διηνεκές πικρό χαμένο στοίχημα.
Και μιά αναντίστοιχα υψηλή θεώρηση.
Η πάνω από την πραγματική του, εναπόθεση ελπίδας του Βιδιανού, διαχρονικά.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο λεμονί.
Η ανθική εισαγωγή στην μύτη από κυρίως πορτοκαλανθούς αλλά και υπόλοιπα λουλούδια της οικογενείας, δίνει το πάτημα γιά την πυρηνόκαρπη εμβάθυνση σε γιαρμάδες, λιγότερο βερύκοκκκα, και ακόμη πιό πίσω εσπεριδοειδή ίχνη. Αρκετά πιπεράτος και πικάντικος προσδιορισμός στην βοτανική και μπαχαρένια θεματική του, έχοντας κάποια ξύσματα από φράπα και γκρέηπφρουτ να δίνουν ζωντάνια.
Γλυκά εσπεριδοειδή στο κεντρικό πρόκριμα, με Meyer και γλυκολέμονο να κλέβουν οργανοληψία από την πυρηνόκαπη βάση της μύτης αφήνοντάς την στα μετόπισθεν αλλά όχι παραγκωνισμένη, και ο ουρανίσκος σε ζουμερό μέτριο και πλέον όγκο, παρουσιάζεται θερμός, λιπαρός, εκφραστικός και όχι αδιάφορα νόστιμος, χωρίς όμως κραδασμούς, συγκεντρωτική ένταση και ενέργεια που να εκρήγνυται έσωθεν, και με μέτρια οξύτητα που ταιριάζει στην όλη συνθήκη. Ισχύουσα ανθική παράμετρος με πιό συνεσταλμένη την μπαχαρένια και βοτανική σύσταση, σε ακριανή πρόσληψη.
Επαναφορά της πυρηνόκαρπης αντίληψης στην μετρίου μήκους επίγευση, την βρίσκει με ένα φευγαλέο ορυκτό πέρασμα να προσπαθεί να προσθέσει -ανεπιτυχώς- φρεσκάδα, συνεχίζοντας να εκδίδει βοτανικά και μπαχαράτα σημεία, με λίγα εσπεριδοειδή ξύσματα στο τέλος.
Ημίσκληρα κίτρινα τυριά, πίτες με βούτυρο παρά ελαιόλαδο, πουλερικά και λευκό κρέας με κρεμώδεις άσπρες σάλτσες, πλούσια ζυμαρικά όπως Fettuccine Alfredo, λιπαρά ψάρια στα κάρβουνα αλλά και λιμνίσια, πληθωρικές θαλασσινές παρασκευές.
