Στους ανεμόμυλους του μυαλού μου.
Φοβερά τοπία και άγρια τέρατα στο ανάχαρο διάβα.
Στην στέρφα γη του Αμυνταίου, οι σκιές μιλούν ασώματα με αθύρματα-όχι με ανθρώπους.
Στους ανεμόμυλους όμως του μυαλού μου, το ψωραλέο μουλάρι με Αράβικο καθαρόαιμο μοιάζει, και η πανοπλία με το σουλντάδο γιομάτο, θ’αφήσουν μάνες χωρίς παιδιά, γυναίκες δίχως άντρες, γιατί ο σερέτης και ντερτιλής που τα φορεί, την Φραγκιά να αφανίσει γυρεύει.
Οίνος Αφρώδης Λευκός Ξηρός Ποικιλιακός, Λεβαία Φλωρίνης, Μακεδονία
Ασσύρτικο 70%, Ξινόμαυρο 30%
Εξαιρετικής ποιότητας αφρισμός σε όλα τα επίπεδα, με επιμονή στα κορδόνια και μικροσκοπικό μέγεθος. Μέτριο και πλέον χρυσαφί χρώμα. Αδιανότητης κλάσης μύτη, με καλαισθησία και ομορφιά που σπάνια απαντώνται. Η ολιστικότητα στο εσπεριδοειδές πεδίο απαράμιλλη, καθώς όλα τα είδη και χρώματα παρατάσσονται ακέραια και με άκρως λεπτομερή σκιαγράφηση. Η συμπερίληψη διαβάζει από την εμφανώς ώριμη φόρμα τους, έως και παρασκευαστικές εκφάνσεις τους, ενώ αποξηραμένα ροδάκινα και σε μικρότερο κατώφλι αφυδατωμένα κυδώνια, δίνουν παρουσία μαζί με ξερά λουλούδια καλέντουλας, πικραλίδας και χρυσάνθεμων. Βαθιά ντελικάτη bitter βοτανικότητα που περνάει συριστικά και υπόηχα, γιά να φανερωθεί ένα μεγαλειώδες αυτολυτικό επίπεδο, το ίδιο υπόγεια και υποδόρια, φέρνοντας αχνές μνήμες από τσουρέκι, μαντολάτο και νουγκά, ενσωματώνοντας το χαμηλό ξηροκαρπάτο ίχνος. Μιά λεπτή γραμμή από ασθμαίνονοντα σημεία ξινόμηλου και gooseberry, καταβροχθίζεται από το αιχμηρό περιβάλλον των κίτρινων πικάντικων τηγανητών μπαχαριών.
To κουτί της Πανδώρας άνοιξε στον ουρανίσκο. Μα δεν φέρνει καταστροφή, μηδέ δυστυχία. Στον στιβαρό, γεμάτο όγκο, αιώνιοι άνεμοι πνέουν φέρνοντας τις άμμους του Σιμούν να αναμετρηθούν με σορόκους και μελτέμια, και με ζέφυρους και μαΐστρους να τα βάνουν. Φεύγουν τα ανθρώπινα δεσμά -έστω και γιά λίγο- αφού η ευτυχία σιμώνει, και τα πανηγυρικά Μαιναδικά πουλιά, σε ξώβεργα δεν πιάνονται. Ασυμβίβαστη λεπτομέρεια αποδίδει το φρούτο και όλα του τα συνακόλουθα με τους αυτολυτικούς και μπαχαρένιους κόσμους, επιδίδοντας επιπρόσθετη κάπνα, και η ιλιγγιώδης ένταση συναρπάζεται από τον καθοδηγητικό οίστρο της οξύτητας που ανασταίνει και νεκρούς. Δίκαιη, γενναία στήριξη στο ανατασιακό κρεσέντο, από το διοξείδιο και την άτμητη ορυκτή καρδιά της άσπρης πέτρας των εγκάτων του τόπου, το κρασί είναι σφιχτοδεμένο φαινολικά, συγκρατώντας τα πικάντικα δεμάτια των μπαχαριών και των πιπεράτων βοτάνων, όσο αυτό είναι δυνατό, αφού οι εκρήξεις τους είναι αδύνατον να ανασχεθούν.
Μακρά, φαινολική πολύ, αβαθμολόγητα ορυκτή και όξινη επίγευση. Πιπεράτη και πικάντικη στα βότανα και τα Ανατολίτικα μπαχάρια, σε σημείο που δεν αφήνει εύκολη διάβαση γιά τον αυτολυτικό χαρακτήρα που προσπαθεί εδώ με χλωρά φυστίκια και καρυδόφλουδα, έχοντας το ξινόμηλο να επαναφέρει όξινες εντάσεις.
Ψάχνουμε με το κυάλι αντίστοιχης ποιότητας Καμπανίτες και λοιπά διεθνή αφρώδη, σε αυτήν την αστεία τιμή.
Όπως πάντα, αδιαφορήστε για τις φυσαλίδες, πίνοντας την δεύτερη ή τρίτη μέρα.
Άν πάει με ψαρούκλες, θαλασσινά και όστρακα; Ναί, πάει κι έρχεται. Χάνετε όμως την ευκαιρία να το δείτε να ρημάζει κοπάδια. Δεν ξέρω πως, βρείτε και γεμίστε ένα μπολ με προβατίσια μάτια. Απολαύστε βλέποντας πολεμικές τανίες της πλάκας, αφού δεν έχει νόημα μιάς και θα σας απορροφήσει η ηδονή. Αρνίσια γλώσσα, κρύα απ΄το ψυγείο με λαδολέμονο και μαυροπίπερο. Μυαλά sautéed σε βούτυρο και μαϊντανό. Κατσίκι σε μαντεμένια γάστρα στις κληματόβεργες, με πατάτες δενδρολίβανου, ζυγουρίσια παϊδάκια.
