Χαμηλά φώτα.
Το νωχελικό road trip.
Τα χαλαρά ρεφλέξ σε μία ήρεμη πίστα.
Το χωρίς κόκκινα στο στροφόμετρο, δρομολόγιο του Βιδιανού.
ΠΓΕ Κρήτη, Βενεράτο Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Λίγο παραπάνω από μέτριο λεμονί, αρκετά πρασινωπό παρ’όλ’αυτά.
Κάπως βαριά μύτη με εστερικά και βουτανολικά στοιχεία. Ταγκισμένο βούτυρο, λιπαρά κίτρινα άνθη, πεπόνι νωπό αλλά και κομπόστα, καραμέλα και γλάσο λεμονιού, κάποιες πυρηνόκαρπες και λευκόσαρκες νότες από πίσω. Κιτρινωπά μπαχάρια με έντονη βοτανική περιπλοκή, το φόντο.
Τεμπέλικο στον ουρανίσκο, χωρίς διάθεση να τρέξει, ράθυμο στο να δώσει οποιαδήποτε έκρηξη, απαλό σε βαθμό που να φλερτάρει με την πλαδαρότητα. Παρόλη την απουσία νεύρου και ακόμη πιό παράδοξα που η οξύτητα με τα ζόρια φτάνει το μέτριο ύψος, το φρούτο προβάλλει μιά πιό λεμονάτη πτυχή, αφήνοντας πιό πίσω τα υπόλοιπα, σε έναν διακριτά φαινολικό και ελαφρά λιπαρό, ηπίως γεμάτο όγκο. Μιά πιό πικάντικη δόση από βότανα κυρίως, και μπαχάρια δευτερευόντως, έρχεται να κουμπώσει με την αίσθηση εσπεριδοειδών ξυσμάτων.
Κοντή επίγευση και ιδιαίτερα φαινολική, στεγνώνοντας αρκετά. Και πάλι, λεμονάτη κρέμα και ξύσμα, κίτρο, μαζί με πιπεράτα και πικάντικα βότανα και μπαχάρια, δίνουν έναν όξινο τόνο για τον οποίο φαίνεται να έχει ληφθεί μέριμνα για να ανέβει προς τα πάνω, και είναι αυτός που δίνει την ψευδαίσθηση του μάκρους. Το θειώδες ακούγεται.
Θαλασσινά και ψάρια ήπιας έντασης, πράσινες σαλάτες με λευκή βινεγκρέτ και κομμάτια λευκών φρούτων, ζυμαρικά με απαλές λευκές σάλτσες, πρασσόπιτες, σπανακόρυζο.
