Κρυπτόν.
Κεκκρυμένον.
Κουρνιασμένο μέσα στις αγκαλιές της μάνας Ηπείρου.
Μα μην πολυφαίνεται. Να μην πολυβγαίνει. Το φως του αρκετό όμως γιά πλανηθεί στις Αλπικές λίμνες, τις γρανιτένιες κορφές, τα αιώνια υψίπεδα.
Να φτάσει κει χάμου σε δαύτους που δεν το ηξεύρουν τόσο, να αποκαλύψει ιστορίες χαμένες στα χρόνια, γιά το σταφύλι των Μολοσσών, γιά τον χαρισματικό του χαρακτήρα, γιά τις μύχιες δυνάμεις που το κάνουν όχι μόνο να αντέχει στις αντιξοότητες του τόπου, μα και κείνες που αντιμάχονται τον χρόνο.
ΠΟΠ Ζίτσα, Ζίτσα, Ήπειρος
Ντεμπίνα
Μέτριο και πλέον λεμονί.
Ποιοτική, μπαχαρένια, με έντονη την κανέλα μύτη, με το τελευταίο να είναι σήμα κατατεθέν της ποικιλίας ακόμα και στα δείγματα δεξαμενής. Ξερά αρωματικά βότανα, επίσης ίδιον του σταφυλιού, ήπια βανιλάτα αρώματα, έχουν σαν πυρήνα τα ώριμα λευκόσαρκα, λευκά λουλούδια και υποψία μήλου γκόλντεν.
Υπέροχο στο στόμα, με την φυσική, υψηλή οξύτητα να έρπει άφαντη σηκώνοντας το πλούσιο λευκόσαρκο, με την αίσθηση αχλαδιού abate να διαφεντεύει, τα ήπια μπαχαρένια στοιχεία και αυτά των ξερών αρωματικών βοτάνων να είναι αμφότερα ευγενικά και να κολακεύουν το φρούτο με τα ελαφρά ανθικά στοιχεία. Γεμάτο σώμα σε πολύ συγκρατημένα πλαίσια, ενώ μετά τον μέσο ουρανίσκο προσλαμβάνεται ασβεστολιθικό ορυκτό γιά να συμπληρώσει όμορφα.
Πολύ καλή επίγευση με μπαχαρένιο, κανελένιο χαρακτήρα και εκείνον των αρωματικών ξερών βοτάνων, με το ελαφρύ φαινολικό πιάσιμο να μην δημιουργεί το παραμικρό επίπεδο ενόχλησης.
Λιπαρά ψάρια, ψαρονέφρι με σάλτσα pebre χωρίς το chili, χοιρινά μπριζολάκια, κοτόπουλο με βούτυρο φασκόμηλου.
