Η δικαιοσύνη του σιδήρου.
Το πέρασμα μέσα από τα κόκκινα χώματα.
Η θαλερή αποτύπωση των μπλε και πράσινων, παιχνιδιζόντων οξειδίων του.
Μέσα στο σύμμικτο αμπελοτόπι με την Malvasia di Candia και το Αγιωργίτικο, τα αφρώδη όνειρα χτίζονται σε ροζέ φόντο.
Οίνος Ροζέ Ξηρός Αφρώδης, Διαλεκτό Καβάλας, Μακεδονία
Malvasia di Candia 80%, Αγιωργίτικο 20%
Ωραίας ποιότητας αφρισμός, με κορδόνια ικανοποιητικού μεγέθους φυσαλιδών, που επιμένουν αρκετά. Μέτριο σομόν χρώμα. Πολύ αρεστή μύτη, όπου χωρίς αρωματικές παρασπονδίες, το φρούτο δίνει την αίσθηση της δροσιάς. Νεκταρίνια flame rouge, πολύ ώριμοι γιαρμάδες και βερύκοκκα, με ένα μικρό αλλά καθοριστικό άγγιγμα από παστίλια μανταρινιού και ροζ γκρέηπφρουτ, που διαταράσσουν την ψευδαίσθηση γλύκας με την πιό αδρή εσπεριδοειδή τους διάθεση. Πορτοκαλόχρωμα άνθη, υφέρπει διαρκώς μιά χαμηλή φυτική και spicy βοτανική γραμμή που πυροδοτεί και τροφοδοτεί την αντίληψη γιά πιό πικάντικη μπαχαράτη πρόσληψη.
Σκάει ηδεία, ξεμυαλιστική νοστιμιά, αβρότητα μαζί με σφρίγος, γλύκα μαζί με όξινο μπρίο, ο ζουμερός, απαλά γεμάτος ουρανίσκος είναι ένα μανιφέστο μπαλάντζου και αμεσότητας. Είναι πολύ σοβαρό χωρίς να είναι αυστηρό, και το φρούτο βρίσκεται σε εκπληκτική φόρμα, αποδιδόμενο εξαιρετικά στις γευστικές του εκφάνσεις, χυμώδες, εκφραστικό και με χαρακτήρα, απαριθμώντας μία προς μία όλες τις λεπτομέρειες και πτυχές της οσφρητικής του οργανοληψίας. Η επιμονή της ζωτικής, γεμάτης φρεσκάδα οξύτητας, να μην αφήσει γλυκές σκιές αλλά να χωρέσει τα σάκχαρα πολύ εύρυθμα μέσα στον οργανισμό, του δίνει ακμή και αρχιτεκτονική. Το διοξείδιο και το ορυκτό λειτουργούν σαν υποβολείς της έκδηλης φρεσκάδας, οι απαλές τανίνες στυλιζάρουν την δομή του, η αυτόλυση σε χαμηλά επίπεδα.
Μεγάλη ικανοποίηση από την επίγευση που φεύγει καλά, σχεδόν μακρά. Ορυκτή και φορτσαρισμένη από τα οξέα και το διοξείδιο, δίνει τις πικάντικες μπαχαράτες και βοτανικές εκδοχές του σε bitter υπόβαθρο. Η αυτόλυση εμφανίζεται πιό αποφασιστικά εδώ, με ζυμάρι και brioche, χλωρό πράσινο φυστίκι δίνει μιά έξτρα διάσταση, ενώ οι τανίνες το σφίγγουν περισσότερο.
Δεν θα γευτείτε τίποτα από αυτά, αν δεν του δώσετε τον χρόνο του στην φιάλη την επόμενη ημέρα, αλλά και στο ποτήρι όπου πρέπει να επιδείξετε υπομονή θυσιάζοντας το διοξείδιο περιμένοντας να αναπτύξει τα αρωματικά του γιά ώρα.
Εξαιρετικό με ψαροσύνη, από το ταπεινό αλλά δύσκολο μαριδάκι -που τηγανισμένο όπως είναι, με τα εντόσθιά του ως είθισται, δίνει μιά bitter αίσθηση φυκάδας-, μέχρι μεγάλα γοφάρια και σκουμπριά, που με την βαθιά λιπαρότητά τους θέλουν κάτι με κότσια. Ριζότο και κριθαρότο οστρακόδερμων με μπόλικο μπισκ, σουβλάκι γαρίδας, ψητές καραβίδες και κωλοχτύπες, δεν το βρίσκω καθόλου αδόκιμο με βοδινό ταρτάρ με λεμονοθύμαρο.
