Γροικάς, Ώ Άνακτα.
Επικίνδυνους καιρούς κοιτάς.
Το Προμηθεϊκό Φως, εγγύτερα πάρα ποτέ.
Όταν οι άνθρωποι μπορούν να το κατέχουν ακούραστα, αβίαστα και τόσο πρόσφορα, τα πράγματα δεν είναι καλά.
Ποτέ η φλόγα των Θεών δεν ήταν τόσο κοντά, τόσο εύκολα και τόσο πολλή.
ΠΟΠ Νάουσα, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί, και εικάζεται αρκετή εκχύλιση εδώ.
Ο μύθος αρχίζει απ΄την μύτη. Κόκκινο, φωτεινό κόκκινο, στο όνομα των φραουλών, του κερασιού και του σμέουρου, με πολύ απαλό βοτανικό φίλτρο που όμως δρα αποφασιστικά, υπόγεια και καίρια. Τα ρόδα ενσωματώνονται μέσα στο λικέρ φράουλας σαν ανθικό του απαύγασμα, η ποιοτική σοκολάτα, η μόκα και το κακάο, στοιχειοθετούν ένα πολύ δαντελένιο βαρέλι, την ώρα που τα βότανα ανακτούν θέσεις, προσθέτοντας στο μυριστικό bouquet garni και ίχνη από φρέσκια τσουκνίδα.
Μεγάλες, ακριβές, δυσθεώρητου υπολογισμού αξίες συμπίπτουν και συμπορεύονται στον σφιχτό, εκρηκτικό ουρανίσκο που φέρει μέτριο βάρος. Απολύοντας τις έννοιες του ετερόκλιτου και του αντιφατικού, τριγμώδης ένταση, εκφοβιστική εισχωρητικότητα, δύναμη και ορμητικότητα, μαζί με δομή και συμπύκνωση, συνευρίσκονται ταυτόχρονα με αιθερικότητα, φινέτσα και λεπτότητα, σκιαγραφώντας μια κομψή σιλουέτα, μιά femme fatale ντίβα των 30’s που κάτω από σατινένιο κόκκινο φόρεμά της, έκρυβε το στιλέτο στην ζαρτιέρα γιά να ξεκάνει τα θύματά της. Τα ζουμιά από το φρούτο ξεχειλίζουν έκρυθμα και με φρεσκάδα που την ψάχνουν με το κυάλι ακόμα και στην βόρεια Ευρώπη ή στο Oregon και στο Walla Walla, η νοστιμιά ανυπόφορη και το διηνεκές ματζόρε κρεσέντο από το δίδυμο της φλογισμένης οξύτητας και του ορυκτού, τορνάρουν τις τανίνες με μαεστρία, φέρνοντάς τες ψευδώς στην πρόσληψη ως μέτριες, ενώ στην πραγματικότητα υπόγεια ισχυρές.
Μακρά, φοβερά ορυκτή και όξινη επίγευση, όπου όλα δίνονται με έκρηξη και ένταση, μηδέ εξαιρουμένου του θειώδους και του αλκοόλ.
Η επιστροφή του Γη και Ουρανός ως ένα icon κρασί που μπορεί να μας αντιπροσωπεύσει στο εξωτερικό, είναι εδώ. Με την γιγαντιαία παραγωγή που φτάνει τις 100.000 φιάλες -λαμβάνοντας υπόψη τα νούμερα της Ελλάδας και όχι της Χιλής- και όχι μικροcuvées των 1000 και 5000 τεμαχίων, και σε αυτήν την ποιότητα, αφήνοντας κατά μέρος την φαντασιακή προβολή του ΠΟΠ που σε κάποιους επιδρά, κοιτάει τον -όποιο- ντόπιο ανταγωνισμό με επιείκεια ου μην και συμπόνοια, στοχεύοντας κατευθείαν να αντιπαραβληθεί στους διεθνείς μεγαλοκρασάδες. Ύστερα από τις αναιμικές, χλιαρές, αφρόντιστες και παραμελημένες θα έλεγα -γιά τα στάνταρντς του παραγωγού- σοδειές 2017-2020, ο Θυμιόπουλος αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με την ετικέτα που τον έκανε γνωστό στο διεθνές κοινό. Το καλύτερο Γη και Ουρανός μετά τον μυθικό τρύγο του 2016 που στέκει ψηλά μόνος του, το 2021 ετοιμάζεται γιά ένα ακόμα χτύπημα στο παγκόσμιο στερέωμα.
Το να αναλύσουμε την απεριόριστη γαστρονομικότητα ενός τέτοιου κρασιού, μάλλον είναι μάταιο, οπότε επιλεκτικά, ψαχτείτε γιά ξεψαχνισμένη μοσχαροκεφαλή στον ξυλόφουρνο με πατάτες φούρνου αρτυσμένες με σκόρδο και δενδρολίβανο, μαριναρισμένα σουβλάκια από κοιλιά μαύρου χοίρου, μπεκατσίνι με κρασάτη σάλτσα.
Α, και μην ξεχνάμε αστακούς με ντοματένια linguine και μαύρα ψάρια με κοκκινιστές σάλτσες ζαρζαβατικών.
