Κλείς κόσμων.
Αποθέμενον το ψεύδος.
Η διαλεκτική της σαρκός ομνύεται εις αθανασίαν.
Η ορυκτή ψυχή που κατοικεί στην στοά του γρανίτη, με μαρμάρινα και χαλαζιακά αναθήματα καλεί τους Θεούς να συνέλθουν στο Όλον τού Ιστού.
ΠΟΠ Νάουσσα, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο, πολύ ελαφρά διαπερατό ρουμπινί.
Η φράουλα καλεί σε πλήρη εντύπωση ολιστικότητας στην κομψή μύτη, αρχίζοντας από ώριμους καρπούς, προχωρώντας σε confit και καταλήγοντας σε συμπύκνωμα και λικέρ της. Η βοήθεια στην ακραιφνή επιβεβαίωση τού κόκκινου, έρχεται με σμέουρο και γλάσο του, κερασένιες αντηχήσεις ακολουθούν μακρινά. Μικρή υπενθύμηση ρόδων, σπεύδει το λικέρ ιβίσκου να καλύψει την γκάμα των ερυθρών αγριολούλουδων. Είναι τόσο ντελικάτα βοτανική -πλην όμως υπόγεια επιδραστική-, που δεν επιδέχεται σαφή επιμερισμό στο μυριστικό αποξηραμένο σμάρι από bouquet garni, ίσως ξεδιαλύνουν αργότερα οι μυρωδιές με τα ντοματόφυλλα να εξέχουν προσώρας. Γλυκά μπαχάρια, ποιοτικά σημεία σκούρης σοκαλάτας, μόκα και κακάο παρά καφές, δεν βρίσκεται τίποτα το ρουστίκ εδώ -ακόμα και με το ελάχιστο δέρμα που προβάλλει δειλά-, υπάρχει μία κλειστή, σφιχτή ατμόσφαιρα παρόλο τον πλούτο των αρωμάτων.
Βαθύς αχός από το καζάνισμα των ορυκτών στο σφυρήλατο μαντέμι. Η ενέργεια στριφογυρνάει ανήσυχα με φλεγόμενες διαθέσεις, έτοιμη να εκπυρσοκροτήσει και να στείλει προς όλες τις κατευθύνσεις τού ουρανίσκου αλλά και τού θυμικού, την εκρηκτική γόμωσή της. Αφάνταστη φρεσκάδα, και δεν είναι μόνον το 3,44 pH και τα 6,7 g/lt ολικής οξύτητας που τρυπάνε με λύσσα. Πιότερο ο ερυθρός γρανίτης με τις χαλαζιακές φλέβες και τα υψηλά ποσοστά μαρμάρου και τσακαμακόπετρας, είναι που το κάνει να συμπεριφέρεται σαν πιό cool από το πιό cool-climate κρασί. Η παροιμιώδης εσωτερική ένταση τής ετικέτας, έτσι όπως μας έχει συνηθίσει σε πρότερες εσοδείες, φαίνεται λίγο μετριασμένη γιά τα στάνταρντς της -σε σύγκριση βέβαια με άλλα κρασιά είναι δυσθεώρητη και σε απλησίαστα επίπεδα-, κρατώντας πισινή για μετέπειτα. Και είναι οι 16 αντί για 12, μήνες παραμονής στο βαρέλι συν την εντεταμένη εκχύλιση των 40 ημερών, που κάνουν τον πάνω από μέτριο αλλά όχι πλήρως γεμάτο όγκο, να ασφυκτιά από το ατσαλόσυρμα της δομής του, αναζητώντας κερδισμένο χρόνο για να λυθεί, δίνοντας παράλληλα μικρά παράθυρα γευστικής αρωματικότητας τού φρούτου και των λεπτομερειών του, και όχι ένα ευρύ, εναργές αίθριο. Οι τανίνες πιό υψηλές από κάθε άλλη φορά, και όμως με δουλειά που πρέπει να μείνει στα βιβλία για την ποικιλία.
Μακρά πολύ, μουδιαστική από το αυστηρό ορυκτό πεδίο και τα οξέα, επίγευση. Οι τανίνες παρούσες και με κτητική υπόσταση, αλλά όχι σκάλωμα ή ενοχλητική στυπτικότητα. Παρότι απίθανα εκτενής, χαλιναγωγεί την πολυπλοκότητά της αφήνοντας οργανοληπτικά μικροψήγματα, εκ των οποίων τα βοτανικά φαίνονται να ξετυλίγονται καλύτερα.
Θα κυκλοφορήσει στα τέλη Ιανουαρίου.
Δοκιμάζοντας, πιείτε εφ’ όλης της ύλης την τέταρτη μέρα ανοιχτό.
Δέστε με μαγειρικό σπάγγο μιά σπαλομίτα σε μαντεμένια γάστρα, γιά ένα κλασσικό ρόστο με φυτευτά σκόρδα και πιπέρι. Κάντε βελουτέ τα καρότα, σέλερυ, κρεμμύδι και κονκασέ που βράσαν μαζί, προσθέτοντας τηγανητές πατάτες, και συνοδεύοντας με την άφταστη -πιό πολύ φαγητό παρά σαλάτα- μίξη από ντοματίνια, αβοκάντο και ξερό κρεμμύδι. Φανταστικός, αξεπέραστος συνδυασμός με τσιγαρίδες Τσοτυλίου. Περισσότερα, μόλις το κρασί αρχίσει και παίρνει την τελική του μορφή και σύσταση.
