Τρίσχαρον.
Η μυστική ρετσέτα του Ηλίου.
Κόσμοι μαγικοί στην άμαξα του πραματευτή.
Μα πιο ουρανόφερτο απ’ όλα, το λιαστό ανάθημα του Μπέμπονα στο Απολλώνιο Φως.
Ποικιλιακός Οίνος Φυσικώς Γλυκύς, Σχινοκάψαλα Λασιθίου, Κρήτη
Λιάτικο
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με αμυδρή διαπερατότητα.
Λατρευτικές διαστάσεις στην μύτη, που εξυμνεί το ερυθρό φως με απαλό, σχεδόν μη αισθητό οξειδωτικό φίλτρο. Λιασμένα κερασάκια και βύσσινα, maraschino, συμπύκνωμα σμέουρου και σιρόπι φράουλας, φωτογραφίζουν τους μπαξέδες της φύσης με τα κόκκινα φρούτα, κομπόστα δαμάσκηνο δίνει ελαφρά πιό σκουρόχρωμη πινελιά, πάστα από μαύρο σύκο βαθαίνει πιότερο την απόχρωση. Λικέρ από μαζεμένα αγριολούλουδα, και ενώ υπάρχει διάχυτη μία απροσδιόριστη βοτανική πρόσληψη, που όμως, αν καθήσεις και εμβαθύνεις θα δεις την μαγεία της Μεσογειακής μακίας να συμπυκνώνεται και να ερμηνεύεται σε σπιτικό ηδύποτο. Μπαχάρια, όλα από παντού, γλυκά πάντα, το μοσχοκάρυδο όμως άρχει εμφατικά, σοκολάτες φρούτων και σπάνια χαρμάνια από καφε, ελαφρύς ξηροκαρπάτος υπαινιγμός. Επεξεργασμένο δέρμα κάνει οργανοληπτική σύνθεση με το σύκο.
Αιωρούνται όλα στον ουρανίσκο, μιά αιθερική δίνη ερυθρού φωτός με παντοιότροπες ιριδίζουσες ανταύγειες σηκώνει το κρασί ψηλά. Προτιμά εκεί, στις σφαίρες Φατικού Λόγου που αποστρέφονται τα γήϊνα, τα κοινά, τα ρηχά και τετριμμένα. Η γλύκα του είναι διάφανη, άϋλη παρόλα τα κοντά 190 γραμμάρια το λίτρο σάκχαρα, είναι τόσο ελαφρύ που υπερίπταται, ξεπερνώντας τα χίλια μέτρα ύψους που είναι φυτεμένα τα καταστόχρονα κούτσουρα. Τα αρχαία ορυκτά του όρους που συμπυκνώνουν την οξύτητα κάνοντάς την όσο πιό φυσική γίνεται, τρυπώνουν μαζί της μέσα στον απολύτως μέτριο όγκο εξαερώνοντας την σύστασή του, λύοντας και επαναδομώντας τον, όμως ταυτόχρονα δίνουν ακατανόητη λεπτομέρεια στην επιμερισμό του φρούτου, χρειάζοντας πολλούς κοντυλοφόρους και κόλλες χαρτί για να γραφούν τα είδη του. Πνιγμένες στην γλύκα κι αυτές, οι τανίνες δίνουν επιστέγασμα στιλπνότητας παρότι κοντεύουν το μέτριο νιώσιμο. Μέσα στον κυκεώνα των γλυκών μπαχαριών υπάρχει δυνατή σπιρτάδα από το πιπέρι, το αλκοόλ είναι μακρινός φίλος αλαργινός, δεν μπροστιάζει πουθενά, το οξειδωτικό του διάνυσμα κρύβεται μέσα στο παχύ, κολλώδες σώμα.
Καταπληκτική, μακρά επίγευση με ορυκτή ανόρθωση της γλύκας, και η παράτα του μπαχαρένιου φρούτου δεν είναι διόλου πομπώδης μα εξαιρετικά πολυσχιδής στην σημειολογία της, βάζοντας και μαύρες σταφίδες στο τεράστιο ρεπερτόριο. Με τις γλυκές αναδρομές σοκολάτας και καφέ να έχουν χαμηλή παρουσία ξηρών καρπών, οι τανίνες δείχνουν μία κάποια υψομετρική τάση, χωρίς τίποτα το σκαλωτικό.
Ο πραματευτής, δεν ήταν πλανώμενος τσαρλατάνος.
Το φανταστικό μπουκαλάκι, βγαλμένο από τα σκονισμένα καραβάνια του Φαρ-Ουέστ, περιείχε ελιξήριο μαγικό.
Μομφή για το διάφανο γυαλί, άλλη μία για την διαβάθμιση 5 του πώματος.
Σε όλα τα επιδόρπια σοκολάτας, την τούρτα βατόμουρου-σοκολάτας, το αρμενοβίλ και τα τοιαύτα, δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα καλύτερο από ένα σπιτικό, παχύ πρόβειο γιούρτι τσαντίλας, με επίσης σπιτικό γλυκό βύσσινο.
