Τιμώντας την φανέλα.
Και το ένδοξο Μαυροδάφνειο παρελθόν επανασυστήνεται.
Με μιά διαδικασία που άπτεται πιότερο των φυσικών νόμων.
Και οι ζυμώσεις αφέθηκαν στους καιρούς. Και τα αλκοολικά ύψη δεν χρειάστηκαν ανθρώπινο χέρι.
Οίνος Φυσικώς Γλυκύς Ερυθρός, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Ένα κλικ πριν το βαθύ πορφυρό, με ιώδεις ανταύγειες.
Πανηγυρική ειδοποίηση ευζωϊσμού στην μύτη, που επιτίθεται με πυκνά κύματα μαρμελάδας βύσσινου και φραγκοστάφυλου, με πουρέ μαύρου σύκου να αντιποιείται ζωϊκότητα. Μουλιασμένα σε αλκοόλ μπλέ-μωβ άνθη και περιρρέουσα γλυκιά φυτικότητα με βοτανικές εκλάμψεις, ενώ η ηδύτητα του γλυκού μπαχαρένιου περιβάλλοντος χτυπάει συναγερμό. Δέρμα και συμπύκνωμα δαμάσκηνου πιέζουν τα όρια.
Άκρατος ευζωϊσμός και στον χυμώδη, γεμάτο ουρανίσκο, όπου η γλύκα ορμάει παθιασμένα κάμπτοντας ελαφρά την αντίσταση της όξινης αντοχής, χωρίς να παρεκτρέπεται. Πολύ νόστιμο, πηχτό, ηδονικό σκουρόχρωμο φρούτο όπως προαναγγέλθηκε, με ελαφρές δερματικές και ωραία ενσωματωμένες φυτικές και βοτανικές στίξεις, έχει ζουμερή τανικότητα -στην πραγματικότητα ισχυρό φαινολικό φορτίο που χάνεται μες την γλύκα- που του προσδίδει λίπανση. Ξηροκαρπάτο mode με πολύ πιπέρι, μαύρη σοκολάτα και ψημμένο espresso, ενώ η πασίδηλη ορυκτότητα συμπλέκεται με καρβονικές νότες.
Μακρά, ορυκτή, ξηροκαρπένια και πολύ πιπεράτη επίγευση, πολύ θερμή αλκοολικά έως καυστική, μαζί με το θειώδες. Μπαχαρένια, με σοκολάτα και μπόλικο καφέ, δίνει τον αντιπερισπασμό του μαύρου σύκου γιά την δερματικότητα, με κάρβουνο, πίσσα και στάχτη. Εκδίδει μιά παράξενη, ιδιαίτερα γλιτσερή λιπαρότητα.
Η τρέχουσα εσοδεία.
Πιθανόν να γίνει καλύτερο.
Σοκολατίνα, κορμός, αρμενοβίλ, τούρτα σοκολάτα-δαμάσκηνο.
