Εξακόσια δέκα μέτρα ψηλά.
Ο κόρυμβος της βουνοπλαγιάς μαζεύει ήλιο.
Πέτρα κι άργιλος εισπράττουν θέρμη κι ανταποδίδουν βάθος.
Η έμμετρη ρετσέτα του Βιδιανού, κογιονάρει το ξύλο που δεν στέκεται ικανό να αντιπαραβληθεί στην εσωτερική ορμή του.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Βαθύ λεμονί.
Η βουτυρώδης ταυτότητα της μύτης κρύβει αμακιγιάριστη ποιότητα, ενθυλακώνοντας τις βανιλάτες νότες ευέλικτα. Κίτρινα φρούτα, ώριμα εσπεριδοειδή και ωχρά άνθη, συνιστούν τον πυρήνα, ενώ το διευρυμένο μπαχαράτο περιβάλλον υποκρύπτει και βοτανικό ενδιαφέρον. Προ των πυλών η ορυκτή αποσαφήνιση, με φιμωμένο προσώρας το πετρόλ.
Με αμιγή ποιότητα εκφράζεται και στο στόμα, σε έναν ξέχειλα μέτριο, λιπαρό όγκο, όπου η τονισμένη οξύτητα διαδραματίζει σημαίνοντα ρόλο βαίνοντας ενεργά μέσω των ώριμων εσπεριδοειδών νύξεων, αντισταθμιζόμενων από γλύκα που απεικονίζεται με κρέμα λεμονιού και lemon curd. Επιπρόσθετο βούτυρο μαζί με ζυμώδεις εκφορές, χωνεύουν το βαρέλι που δεν εκπροσωπείται πλέον από βανίλια -τουλάχιστον όχι εμφατικά- ενώ κίτρινα λουλούδια εντάσσονται στον ευρύτερο μπαχαρένιο χώρο του, όπου το βοτανικό στοιχείο δεν έχει περίοπτη θέση. Το ορυκτό, εξακολουθεί να είναι τσιγκούνικο.
Πολύ καλή, κρεμένια και θερμή επίγευση, όπου εδώ τα μπαχαράτα θέματα λύνονται περισσότερο, όπως και η λίγο διακριτότερη βοτανική βάση που εδράζεται πιό πολύ στην πράσινη ελιά. Σημεία νουγκά, χλωρής αμυγδαλόψιχας και βουτύρου, με ιδωμένη σαφέστερα την ορυκτή διαδρομή.
Πληθωρικά θαλασσινά και ψάρια, άνετα πουλερικά, αρνί, κατσίκι, και φυσικά χοιρινά σουβλάκια και μπριζόλες όπως και παντσέτες στα κάρβουνα, κρεμώδη ζυμαρικά, κίτρινα σκληρά τυριά.
