Αιμάσσων λίθος.
Η Γη που ματώνει.
Η ανοιχτή πληγή του Ξινόμαυρου, γιά πάντα τροφός ονείρων.
Ο ζωοπομπός των πετρών της Φυτειάς, σχιστόλιθοι και γρανίτες, αιματογενείς αιμακουρίαι του χάλκινου χυμού που ζυμώνει γαλήνια γιά μισό χρόνο, γόμος του αισθαντισμού.
ΠΓΕ Μακεδονία, Τρίλοφος Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Πολύ βαθύ σομόν, σχεδόν χάλκινο.
Μαγικά αρώματα στην μύτη. Χαλκόχρωμα ώριμα λουλούδια, ροδόχρωμα και βαθιά πορτοκαλί εσπεριδοειδή, ντοματάκι confit, λικέρ βερύκοκκο και ακατάπαυστοι βοτανικοί συνειρμοί, εμπλέκονται σε γλυκό μπαχαρώδες τοπίο, έχοντας γήϊνα, βολβώδη και κρεάτινα εμβάσματα να τροφοδοτούν με εκθαμβωτική πολυπλοκότητα.
Ταραχώδης εισροή στο στόμα, με την αδιαχώρητη οξύτητα να φωτίζει άπαντα στον σφιχτό, δομημένο, πάνω από μέτριο και σχεδόν γεμάτο όγκο. Ο ουρανίσκος λαμπρύνεται από αρωματική γευστική πληρότητα, παραθέτοντας αυτουσίως ενεργά τα απαριθμημένα στοιχεία του οσφρητικού ορίζοντα, με το ορυκτό να σπρώχνει εμπρηστικά την εισχωρητικότητα. Άριστα δουλεμένο το απαλό τανικό φορτίο, αντιτείνει στρογγυλάδα στην οξεία, χαλιναγωγημένα επιθετική έκφραση, και η νοστιμιά κατακλύζει.
Κρυφοοξειδωτικό.
Εντυπωσιακά μακρά, πολύ ορυκτή επίγευση, με το πιπεράτο μπαχαρένιο πεδίο να γεμίζει με βοτανικές και γήϊνες στίξεις, ενώ η αίσθηση από λαρδί επεκτείνει την πρόσληψη αλλού.
Υψηλότατων προδιαγραφών αντι-ροζέ, θα χαστουκίσει ξεδιάντροπα μες στα μούτρα, πολλά από τα ερυθρά που ξέρω. Χωρίς υπερβολή, αρκετά από τα πολύφερνα, πανάκριβα Γαλλικά και Ισπανικά ροζέ, θα γονάτιζαν υποτακτικά μπροστά του.
Η ετικέτα ποίημα, ενώ λίγοι θα πιάσουν την στόχευση -ίσως και αναγκαιότητα- της σκουρόχρωμης φιάλης .
Τα πάντα. Πάει με τα πάντα.
Γιά να μην αραδιάζω ανεξέλεγκτα, πάρτε ένα τρίο από όλα τα στοιχεία:
Χοιρινό καρέ ή μαύρου χοίρου, με ντοματάκια, καπνιστή πάπρικα, μαϊντανό και δυόσμο.
Φραγκόκοτα με σάλτσα πορτοκαλιού.
Αστακομακαρονάδα.
