Ο Δανδής με τα λερωμένα ρούχα.
Μα τα καταφέρνει καλά και με όχι ξέξασπρο πέτο.
Το Ξινόμαυρο και το Μοσχόμαυρο μέσα στα παλιά Ermitage και Berthomieu.
Και η γοητεία αυτήν την φορά, πέρασε μέσα από τσαλακωμένες εικόνες και αδιαύγαστες συνθήκες, γιά να καταδείξει πως το καθάριο αίμα, όχι αυτό της απάνθρωπης φυλετικής υγιεινής αλλά εκείνο του αισθητισμού, είναι υπέρτερο της επιτήδευσης της καθαρότητας.
ΠΓΕ Κοζάνη, Μελίσσια Κοζάνης, Μακεδονία
Ξινόμαυρο 50%, Μοσχόμαυρο 50%
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Ο αισθαντισμός περνάει μέσω της οδού της ελευθεριότητας στην ασίγαστα πολύπλοκη μύτη.
Λιασμένα κόκκινα αγριολούλουδα, framboise eau de vie, αποξηραμένες φράουλες, raspberries και κεράσια, διαπερνώνται από ελαφρότατη οξειδωτική γραμμή με αδιόρατη βαλσάμικη στίξη. Με το εντεταμένο μπαχαράτο πεδίο να χαροποιεί την οσφρητική μνήμη με την κατίσχυση του ντελικάτου βοτανισμού και των φυτικών τόνων, καθώς ντοματάκι κονφί με σπόρους γλυκάνισου και ξερός δυόσμος και βασιλικός δίνουν ισχυρό αποτύπωμα, το ακάθαρτο πνεύμα του, με ένα πονηρά εξευγενισμένο brett το σπιλώνει ποθητά.
Νημάτινο, περνάει με αέρα στον άϋλο σε όγκο, ελαφρού βάρους ουρανίσκο.
Ντελικάτο αλλά και πρόστυχο, διαχέει όλη την αναφορικότητα του ζωϊκού στοιχείου που ενδοσκοπεί με Chorizo και Prosciutto, με κολπαδόρικο ελιγμό. Και το αποξηραμένο κόκκινο φρούτο με τα λιαστά άνθη και τις λικερένιες νότες, νιώθει τις ικανές δόσεις ισορροπισμού της οξύτητας που δεν περνάει το μέτριο όριο, να αφιερώνεται στην πλήρη επίδοση του βοτανικού του στίγματος. Απλωμένος μπαχαράτος ορίζοντας που ενέχει και το καφέϊνο θέμα αλλά και κακάο, με την ορυκτή τάση να σκάει κομψά και τις τανίνες σχεδόν διαφανείς, λιμαρισμένες απίθανα.
Μακρά, πάρα πολύ νόστιμη επίγευση, ορυκτή, πολύ γλυκιά, πολύ λικεράτη και το καλύτερο μέρος του κρασιού, με γνήσια πολυπλοκότητα που κατονομάζει εξαρχής τις λεπτομέρειές του.
Αν υπήρχε ένταση που να αποτύπωνε την αρωματική γευστικότητα, θα έστελνε πολύ κόσμο γιά εξετάσεις.
Η τρέχουσα σοδειά στα ράφια.
Τα άπαντα από αλλαντικά, λουκάνικα Τζουμαγιάς και Βασιλικών, Άδανα κεμπάπ και παρμάκ κεμπάπ.
Θα παρέκαμπτα το επίγειο ζωϊκό θέμα με τις σχάρες, σούβλες και τα συναφή, γιά να πάω σε γιουβέτσι σκορπίνας, ροφό με μπάμιες, αστακό με κοκκινιστό κριθαράκι και μαϊντανό και ούζο.
