Ο κύκλος των χαμένων ευκαιριών.
Οι όχι πολλές ευνοϊκές συγκυρίες, συγχρονισμού πολλών πραγμάτων που συναρτούν μιά εξέχουσα σοδειά. Οι ακόμα πιό λίγες φορές, στους μετρημένους σε δεκάδες τρύγους που αναλογούν στον κάθε οινοποιό, που η τύχη χαμογελάει.
Αλλά ευκαιρία είναι, μόνο αν καταλάβεις πως πρόκειται γιά τέτοια.
Και το Ξινόμαυρο δεν συγχωρεί.
ΠΟΠ Νάοουσα, Γιαννακοχώρι Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί με ελαφρές γκρενά ανταύγειες.
Ρουστίκ, εξελιγμένη, πολύπλοκη μύτη που η αλδεϋδική της πλευρά φλερτάρει έντονα με το οξειδωτικό στοιχείο.
Αποξηραμένα σκούρα άνθη αλλά και όμοια κόκκινα φρούτα, με λικερένιες εκφορές και βερνίκι, εμπλέκονται μέσα σε ευρύ πεδίο γλυκών μπαχαριών, με παλιό δέρμα και φυτικούς και βοτανικούς τόνους.
Όχι διαφυγή από την σκληρή φαινολική μόρσα στον ουρανίσκο.
Άκοπες, αδρές, ασφυκτικές τανίνες, συμπιέζουν το αποκλειστικά αποξηραμένο μπαχαράτο κόκκινο φρούτο γιά να στεγνώσει, όπως και τον όγκο γιά να σταθεί σε μέτριος, ενώ οι ίδιες εκδίδουν και μιά ανεπιθύμητη πράσινη οψιόν τους. Η οξύτητα ασφαλώς στο ύψος ενός Ξινόμαυρου, αλλά οι βερνικένιες, δερματικές και ξερές ανθικές νότες, μαζί με την κυρίαρχη, συμπαρομαρτούσα φυτική έκφραση που καταλήγει έντονα bitter, δεν καλοπερνάνε.
Η επίγευση αξιοπρεπέστατη σε μήκος, αλλά αυτό δεν φτάνει, αφού το τανικό στέγνωμα την κυνηγάει μανιωδώς, και κατατρέχει τα οξειδωτικά, μπαχαράτα, καφέϊνα στοιχεία, ενώ καταλήγει άγουρα και επιτακτικά φυτικά με χαρακτηριστική πίκρα, μέσα σε θερμό αλκοόλ.
Προβλημάτισε το κλώτσημα σε έναν κατεξοχήν συνοδό Ξινόμαυρου όπως είναι οι κοκκινιστοί γίγαντες, μαζί εναλλάξ με προσούτο και λουκάνικο. Αρνί και κατσίκι γιά σιγουράντζα, πικάντικα κυμινένια σουτζουκάκια με μπούκοβο, παστουρμάς.
