Η ορρωδία προ της αρχαϊκής ανάκλησης.
Ο δισταγμός μπρος στο κέλευσμα των χαμένων αξιών.
Το κόμπιασμα στην καθάρια ματιά, πως το παλιό δεν σημαίνει απηρχαιωμένο, πως το παραδοσιακό δεν είναι κατ’ανάγκη οπισθοδρομικό, πως η βαθιά κατάδυση στον παρελθόν, μπορεί να αποβεί λυτρωτικά διαφωτιστική.
Θηνιάτικο. Μία ακόμα λαϊκή σοφία, εκλιπαρεί γιά επανάκτηση.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Κεφαλονιά, Επτάνησα
Μαυροδάφνη 75%, Κορφιάτικο, Αρακλινό 25%
Βαθύ ρουμπινί, με ευρύ γκρενά μηνίσκο που προσχωρεί και στο κυρίως σώμα.
Εξελιγμένη, γοητευτική, πολύπλοκη μύτη με ιδιαίτερα εντεταμένο μπαχαρένιο χαρακτήρα τηγανητών καστανόχρωμων μπαχαρικών, με έντονες καφέϊνες και κουβερτούρας νύξεις. Ο κεντρικός πυρήνας δίνει maraschino και παστό κράνο με ώριμα δαμάσκηνα, και όλα υπόκεινται στο υψηλό φρόνημα της ζωικής, δερματικής και βοτανικής συστοιχίας που επιδρά αμετάκλητα.
Όμορφη, ώριμη, σαγηνευτική εξέλιξη στον ουρανίσκο, όπου ο μπαχαρένος, σοκολατένιος και καφέϊνος παράγοντας είναι άκρως επιδραστικός, στον πάνω από μέτριο, αλλά όχι γεμάτο όγκο. Η οξύτητα με καλή ενέργεια, δείχνει να ξεπερνάει άνετα την μέτρια διαβάθμιση, κεντρίζοντας όσο μπορεί το φρούτο, που ρέπει εμφανώς προς το αποξηραμένο και αφυδατωμένο, με την ένταση να μην βρίσκεται σε ανώτατα σκαλοπάτια γιά να το επιμερίσει, αλλά και να μην είναι ασθενική. Οι ζωηρές, σχεδόν ισχυρές πλην πολυμερισμένες τανίνες, προσθέτουν γιόμα, ενώ τα ζωικά, δερματικά και βοτανικά στοιχεία δεν ξεχνούν να υπενθυμίσουν την παρουσία τους, με το ορυκτό μετά τον μέσο ουρανίσκο να είναι αισθητό.
Καλή σε μάκρος, ορυκτή επίγευση, κάπως στυπτική, βγάζοντας ένα λίγο στεγνό πρόσωπο, αλλά τα δυναμικά μπαχάρια με τον καφέ, την κουβερούρα και τους ξηρούς καρπούς, αποσπούν ικανοποιητικά, με πάντα πλανώμενο το ζωικό και βοτανικό θέμα.
Εξαιρετικό με φασόλια γίγαντες στον φούρνο με παστράμι, θα ταιριάξει πολύ καλά με αλλαντικά ωρίμανσης και κίτρινα παλιά τυριά, ενώ μπορεί άνετα με μουσακά, κυμινένια σουτζουκάκια, απάκι καπνιστό με φασκόμηλο και δενδρολιβανάτες πατάτες.
