Η Γραία αναθυμίαση της Ιστορίας.
Η εμπατή στα καΐδια του ιστορικού χρόνου, που καπνίζουν μακριά, βαθιά στον ορίζοντα, ανασκοπώντας την ανάμνηση.
Ο σεπτός σπόρος του Ιαπετού που αρχέγονα χώθηκε στον γόνο της Μαυροδάφνης, σπονδή στο Ιερό της ηδονής.
Αινείτε αυτήν.
ΟΠΕ (ΠΟΠ) Μαυροδάφνη Πατρών, Πάτρα, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Βαθύ καφετί.
Ο όγκος και ο πλούτος της μύτης είναι δύσκολο να καταγραφούν.
Μοιάζει με συμπαγές σκούρο αντικείμενο, που σχεδόν έχει αφή.
Espresso, κουβερτούρα, ψιλοκομμένο τουμπεκί και γλυκός καπνός πίπας, αποξηραμένα βότανα, καψαλισμένα πολύχρωμα εσπεριδοειδή φλούδια, rancio, χαρουπόμελο, σιρόπι σφενδάμου και Chartreuse με μαδεριασμένα και βαλσάμικα, πτητικά στοιχεία υγρής κόλλας, να περιχύνονται με animal και ευγενή δερματική διάθεση στον βαθιά ξηροκαρπάτο πυρήνα από Μαύρη Κορινθιακή, ξανθή σταφίδα όπως και αφυδατωμένο δαμάσκηνο, ενώ το γλυκό μπαχαρένιο θέμα έχει ποτίσει παντού με την βοήθεια της μελάσας και της νοτισμένης γης.
Μυθική γεωμετρία στον βαθιά γλυκό ουρανίσκο, όπου η σμιλεμένη αρχιτεκτονική του το κάνει να αγγίζει την τελειότητα, ανασκάπτοντας συνεχώς, με εργαλείο την πολύ ζωηρή, υψηλή ακόμα οξύτητα και την πηγαία ένταση, παρελθοντικές αναφορές σαν ένα διηνεκές στιγμιότυπο του χρόνου, στον κολλώδη, λιπαρό όγκο.
Λόγω της συνεκτικότητάς του, φαίνεται να συγκρατείται στον μέτριο από τον πιό γεμάτο που πιθανόν ανήκει, με τα αρώματα της μύτης να κολυμπούν με Τριτώνεια χάρη μέσα στο γλυκό, σκούρο θαρρείς αλκοόλ, που καταχωρείται σαν ένα ακόμα οργανοληπτικό χαρακτηριστικό, όπως και οι λιωμένες, σιροπένιες τανίνες εξάλλου που πλέουν μέσα στα ορυκτά.
Επίγευση λεπτών.
Οπωσδήποτε χρησιμοποίηση “κλέφτη” γιά να μην έχουμε δράματα.
Αδυνατώ να εξακριβώσω αν πράγματι προέρχεται από εκείνες τις δεκάτονες βαρέλες που φιλοξενούν τον τρύγο του φθινοπώρου του 1944, αλλά αυτό δεν με απασχολεί.
Αφήνω τις πονηρές σκέψεις σε άλλους, αφού αυτό που με κατακλύζει σαν συναίσθημα από την συναναστροφή μου αυτήν με τον μελανό χυμό, είναι πειστικό, καθηλωτικό και εκπληρωτικό.
Προτιμώ να το απολαύσω μόνο του, ψηλαφίζοντας και ρουφώντας ένα κομμάτι της Ιστορίας.
Ένα γλυκό κέϊκ φρούτων ή ένα τσουρέκι γεμιστό με μαρόν, δεν θα μπορέσουν ποτέ να υποκαταστήσουν την αναπόληση, εκτός ίσως συνοδεία ενός καλού πούρου.
