Η κλασματική κατωφέρεια του Πράμνιου Οίνου.
Από την πρώτη εικαζόμενη ονομασία προελεύσεως της αρχαιότητας, στην αμφιλεγόμενη ροζέ αποτίμηση του σταφυλιού.
Το αχανούς βάθους χρονολογικά Φωκιανό, που από κυρίαρχος της Ικαρίας και Σάμου, με ισχυρή παρουσία στα Δωδεκάνησα, αλλά και έχοντας στίγμα στις περιοχές των Κυκλάδων, Μεσσηνίας, Κυθήρων, Αιτωλοακαρνανίας, και στην βόρειο Ελλάδα όμως, είδε την γραμμή σύνδεσής του με το απώτατο παρελθόν σχεδόν να διακόπτεται, προτού αναθαρρήσει βοηθούμενο από την -ευτυχώς- παγκόσμια τάση επικράτησης των ”εθνικών” εξωτικών ποικιλιών.
ΠΓΕ Ικαρία, Προεσπέρα Ικαρίας, Βόρειο Αιγαίο
Φωκιανό
Μέτριο σομόν με πορτοκαλί ανταύγειες.
Αρκετά πληθωρική μύτη, με γλυκό προμήνυμα από ώριμα πυρηνόκαρπα και λωτούς, παστίλια μάνγκο και ζαχαρωμένη παπάγια, με πορτοκαλί άνθη και μπαχαράτο περίγυρο, έχοντας μιά άτονη φυτική νότα.
Στο στόμα, το προμήνυμα γλύκας κορνιζάρει τα σάκχαρα σχεδόν στο ημίξηρο φάσμα, αισθητηριακά τουλάχιστον, αφού όλος ο όγκος των μπαχαρένιων πορτοκαλί και ημιτροπικών ζαχαρωμένων και ανθικών αρωμάτων, περιβάλλεται από έντονη ηδύτητα, και παρότι το λιπαρό, πάνω από μέτριο σώμα είναι σχετικά στρογγυλό, η γλύκα επιβάλλεται.
Κάτω απο μέτρια οξύτητα εκ των ων ουκ άνευ, αφού δεν κατάφερε να θέσει αντίβαρο, με απαλές αλλά λίγο πράσινες τανίνες, ενώ τα φυτικά στοιχεία γίνονται περισσότερο αντιληπτά, με μιά ελαχιστότατη ορυκτή φόρμα.
Μέτρια επίγευση, μπαχαράτη με ισχνά ορυκτά τμήματα, με την φυτικότητα να αγκαλιάζει το ανεκτά bitter πεδίο και με ένα αφανές πράσινο τανικό σύρσιμο, έχοντας μικρές υπομνήσεις του αλκοόλ και του θειώδους.
Χοιρινό με γλυκίζουσα σάλτσα από βερύκοκκα , γλυκόξινη Ασιατική κουζίνα, Thai food, spring rolls.
