Ελευθεριάζουσες ιδέες.
Και όχι πιά σκλάβα, όχι δεσμώτις.
Το λεφτερωμένο από την αφάνεια σταφύλι, αν χρειαζόταν να φτάσει εδώ.
Μέσα στον ποταμό των επανασυστηθέντων ποικιλιών, ζητάται ένας εκ νέου λόγος ύπαρξης.
Ποικιλιακός Οίνος Λευκός Ξηρός, Νεμέα Κορινθίας, Πελοπόννησος
Σκλάβα
Μέτριο λεμονί, αρκετά πρασινωπό.
Ακόμα με τούς εστέρες τής ζύμωσης ζωντανούς, η λουλουδένια μύτη στέλνει λιπαρότητα σαν αντίληψη, με φούλι, στεφανωτή και γαρδένια, έχοντας μπανανένια υπόκρουση. Η πυρήνας των φρέσκων γλυκών μήλων, αναδιανέμει ηδύτητα με apple glaze και κρέμα μήλου. Απαλά μπαχαρένια με μιά ήπια πιπεράτη νύξη από muntok, φέρει ραφινάτες βοτανικές πτυχές που διαχέονται όμορφα.
Ωραία φτιαγμένο στο στόμα, παρουσιάζεται πλήρως έτοιμο παρόλη την περιρρέουσα εστερικότητα, ζουμερό και στρογγυλό. Χωρίς διάθεση να γωνιοποιήσει καμία από τίς δυναμικές αρμονικές που το συνιστούν, δίνει έμφαση στην απαλή, ήπια πλεύση δίχως εντασιακές εξάρσεις και αιχμές, προφανώς και λόγω των δομικών χαρακτηριστικών τού σταφυλιού. Υψηλή γλυκερολική γλύκα, η μέτρια οξύτητα καδράρει επαρκώς το φρούτο αποτιμώντας όλες τίς πτυχές τού μήλου και των παραγώγων του, με την ανθική οργανοληψία να στέκεται επάξια, στον χυμώδη, ελαφρότατα λιπαρό, μέτριο όγκο. Μικρή ορυκτή σήμανση βοηθάει σε μιά ανατασιακή λειτουργία, γρήγορα χάνεται για να πάρει την θέση της διακριτό φαινολικό κράτημα, ενώ πιπεράτα μπαχαρενια σημεία συνεχίζουν να τρέχουν, μαζί με την βοτανική αντίστιξη.
Μέτρια επίγευση με φαινολικό κράτημα, με σύμπλευστο ορυκτό που γρήγορα πάλι εξανεμίζεται. Επανέρχονται εστερικές μνήμες, ενώ διέρχεται ακόμα πιό spicy με το λευκό πιπέρι δυνατά στο προσκήνιο, προσφέροντας βοτανικές στιγμές αλλά και ξύσμα πράσινου μήλου, ίσως και με μιά bitter έκφανση.
Πάμε σε κρεμώδεις λευκές μακαρονάδες, ημίσκληρα κίτρινα τυριά, πράσινες σαλάτες με άσπρη βινεγκρέτ και κομμάτια από αχλάδι, διάφορα μεζεκλίκια όπως κασεροκροκέτες, μελιτζανομπουρεκάκια, κολοκυθοκεφτέδες.
