Γενετική μηχανική.
Η υψιπετής δεξιότητα της φύσης.
Συναντώντας την δικαιοσύνη στην θέση Κούτσουρα.
Ένα αντάμωμα με το απώτατο παρελθόν ενός θολού ονείρου που αρνήθηκε να χαθεί.
ΠΓΕ Πλαγιές Αιγιάλειας, Σελινούς Αιγιάλειας, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Λαγόρθι
Αρκετά εξελιγμένο, πάνω από ανοιχτό χρυσαφί χρώμα.
Απίστευτης κλάσης και αδιανόητης καθαρότητας μύτη. Αρχίζοντας από την ατέρμονη ορυκτή εισχώρηση που δίνεται με λεπτεπίλεπτες νότες πετρόλ και λανολίνης, συνεχίζει να αναπνέει από μικροσκοπικά ασβεστολιθικά κελύφη. Το ώριμο φρούτο, ανταποκρίνεται στις προκλήσεις με απίθανο τρόπο. Γινωμένα κίτρινα εσπεριδοειδή, απαντώνται και σε φουρνισμένες εκδοχές, το ίδιο και το κυδώνι. Citrus muffin και γλάσο λεμονιού, συνάγουν μια εξαίσια ζαχαροπλαστική άποψη που βάζει στο παιχνίδι και τον λουλουδένιο παράγοντα, δείχνοντας ανθόμελο. Ελαφρότατα γήϊνο, επιτρέπει ραφινάτες πηλώδεις αναφορές, προτού παραδοθεί σε έναν περιρρέοντα, φίνα μπαχαρένιο χώρο από κουρκουμά, μαχλέπι και τζίντερ, χωρώντας μέσα και ντελικάτες νύξεις άγριων βοτάνων σε χαμηλό κατώφλι.
Ευγενές, ευαίσθητο και εύθραυστο, το πολυεδρικό κρύσταλλο από τα ορεινά της Αιγιάλειας, απαστράπτει με κρυφό φως στο στόμα. Ελαφρύ σαν αιθερικό στρώμα αλλά με δικό του, εσωτερικό ειδικό βάρος, δεν δίνει συγκεκριμένες πληροφορίες για τον όγκο του, αλλά σίγουρα αρνείται να ξεπεράσει το μέτριο βάρος. Υπάρχει ένας έσωθεν παλμός, μία ακαθόριστη ενεργειακή πηγή που του δίνει πυγμή και σθένος εκεί που όλα δείχνουν πως θα σκορπίσει, πως θα καταρρεύσει, αλλά όχι, ποτέ. Το Λαγόρθι δεν έχει υψηλή φυσική οξύτητα, εν αντιθέσει με αυτό που πιστεύεται ή τουλάχιστον διαδίδεται, λανθασμένα. Στην όψη του απογοητευτικού τεχνικού δελτίου με το 3,50 pH και το μόλις 5,1 g/lt τρυγικού, οι δαίμονες της πλαδαρότητας σίγουρα θα άρχιζαν να διαβρώνουν την συνείδηση με κακές σκέψεις. Για να έρθει η αισθητηριακή πραγματικότητα να διαψεύσει τα πάντα, και να ωθήσει το κρασί με την τεράστια ορυκτή ώση των μεταλλικών αλάτων, ανελκύοντας σοβαρά ποσοστά έντασης, κάνοντας την οξύτητα να έχει υπόσταση, λόγο και απόλυτη νοηματοδότηση. Το φρούτο, εκλεπτυσμένα ξινό, καταγράφεται με λεπτομέρεια, η νοστιμιά είναι παράδοξη, γκροτέσκα σχεδόν, και η εμπειρία από ένα άϋλο κρασί που χτυπά περισσότερο από το βάρος του αλλά με ανάστημα, αλησμόνητη.
Μακρά, πιεστικά ορυκτή επίγευση, ορυκτή, ορυκτή. Και ύστερα αλάτινη, υφάλμυρη, ραφινάτη στις μπαχαρένιες και βοτανικές της άκρες με απαλό φαινολικό πιάσιμο.
Η τρέχουσα χρονιά στα ράφια.
Ξεγελάει, αλλά θα πάει μακριά στον χρόνο, πραγματικά μακριά.
Ένα κρασί που πρέπει να δοκιμαστεί από τους παράτολμους που δεν προσβλέπουν σε κάτι συνηθισμένο, και σίγουρα όχι από αυτούς που έχουν παγιωμένες απόψεις για το πως πρέπει να είναι ένα καθωσπρέπει κρασί.
Δοκιμάστε το με τα μυθικά μπακάλικα πιπεράκια, τηγανισμένα ελαφρά σε έξτρα παρθένο φυσικά, ένας συγκλονιστικός μεζές. Αντέχει. Χοιρινό με ξινολάχανο. Ντελικάτη θάλασσα, και δείτε για ωμές κοπές από μυλοκόπι, σαργό, λαβράκι, μην ξαφνιαστείτε αν το δείτε να πηγαίνει με γυαλιστερές, στρείδια, αχιβάδες, αμμοσωλήνες. Ετοιμάστε μιά ραφινάτη μακαρονάδα με πεταλίδες alle vongole.
