Ιδιογενές.
Αυτότοκο. Αυτοτέλεστο. Αυτέγκλητο.
Αυτόχθονο των χρόνων. Παλαιότερο των καιρών. Αρχαίο όσο και η πλάση.
Που μπορεί.
Το μπορεί και αυτό.
Να απαρνηθεί τον γενέθλιο τόπο, την γενεσιουργό μήτρα του, την κυοφορούσα ηφαίστεια, γη του.
Γιά να μεγαλουργήσει κι’αλλού. Γιά να το πιάσουν άξια χέρια, όχι να το δαμάσουν, όχι να το φιμώσουν, όχι να το δέσουν.
Να το λύσουν, να το αφήσουν με τα ξόμπλια του, ελεύθερο ν’απλώσει, κρατύς αγών να γενεί, κραναό, κρατερό, κρατερόφρον.
ΠΓΕ Χαλκιδική, Κασσάνδρεια, Χαλκιδική
Ασσύρτικο
Ανοιχτό χρυσαφί.
Εξαίσια, προσκαλεστική στον κόσμο της ανοιχτής οινοποίησης μύτη.
Γεμάτη μέλια, ξηρούς καρπούς και φρυγανισμένο ψωμί, ψημμένες φλούδες εσπεριδοειδών και ώριμα πυρηνόκαρπα, ορυκτά, κάπνα μαζί με κίτρινα άνθη και ξερά βότανα.
Φρενήρης καταιγίδα έντασης στον σχεδόν γεμάτο ουρανίσκο, τραντάζει τους γευστικούς κάλυκες με πολλαπλά ελεγχόμενα οξειδωτικά χτυπήματα.
Πηχτό, φλεγόμενο φρούτο, που το ερυθροπυρώνει η αδάμαστη οξύτητα.
Ορυκτό, spicy βότανα, ώριμα κόκκινα εσπεριδοειδή και πυρηνόκαρπα με απόλυτη αιχμή το βερύκοκκο, βάλλουν ατέραμνα μαζί με ξηροκαρπάτα, λανολινένια στοιχεία, χωρίς καμιά διάθεση σίγασης και τρυπώνουν διεμβολιστικά μακρά στην επίγευση, που δέχεται τον καύσο της έντασης με μηδενική προσπάθεια αντίδρασης μπροστά στην πρωτόγνωρη ορμή.
Είναι από κείνες τις φορές που ένα blue μοσχαρίσιο sirloin, θα κολακέψει ακόμα περισσότερο ένα μεγαλειώδες κρασί.
Αν επιμείνετε στην θάλασσα, να φροντιστεί μεγάλη ένταση να σταθμίσει τον φοβερό, οργίλο χαρακτήρα του. Ψητό μουγγρί, ροφός, βλαχοσφυρίδα, αλλά και άψητη κοιλιά τόνου με ανθό αλατιού και σταγόνες πορτοκάλι.
