Άριστες μετρητικές αξίες.
Η γνώση της ακρίβειας στο ζύγι.
Θέτοντας το σωστό μπαλάντζο μεταξύ τους.
Θίγοντας ακραιφνώς το θέμα της ισορροπίας, ο Κυκλαδίτικος ήλιος κλείστηκε μέσα στις ροζέ ανταύγειες της Μονεμβασιάς και της Μαντηλαριάς.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Παροικιά Πάρου, Κυκλάδες
Μονεμβασιά 75%, Μαντηλαριά 25%
Μέτριο προς βαθύ σομόν, με φευγαλέα ιώδη ανταύγεια.
Στυλάτη, κομψή και καλαίσθητη μύτη, με πολύ θελκτικά αρώματα. Ζαχαρωμένη παπάγια, τα ροδόχρωμα εσπεριδοειδή κλείνονται σε παστίλιες, mousse και λικέρ, και έτσι πορτοκάλι, κλημεντίνη, κουμ-κουάτ και σαγκουΐνι, παρουσιάζονται ευκρινώς. Καραμελωμένα πορτοκαλόχρωμα λουλούδια δένουν το κάδρο, την ώρα που στο φόντο ενυπάρχουν ήπιες μπαχαράτες νότες και μία χωνεμένη βοτανική νύξη. Στο παρασκήνιο, μιά δειλή ιχνηλασία φράπας και κίτρου, ολοκληρώνει τον πίνακα.
Ωραίο στο στόμα, διέπεται από ακριβείς, σωστές δοσολογίες όλων των επιμέρους παραμέτρων, μα κυρίως από αμιγή, ανεπιτήδευτη νοστιμιά. Το φρούτο πραγματώνεται ακαριαία και με εκφραστικότητα σε έναν ζουμερό, μέτριο όγκο, με ενδυναμωμένο bitter πρόσημο όπου η βοτανική και φυτική γραμμή του επαληθεύεται πιό ζωντανά. Αυτό που δεν δοσομετρείται τόσο εμφατικά είναι η ένταση και τα εκρηκτικά παρεπόμενά της, που δίνουν στα κρασιά άλλες διαστάσεις πολλές φορές, αλλά θεωρώ πως δεν ήταν αυτός ο σκοπός του δημιουργού. Η οξύτητα επαφίεται συν τοις άλλοις και στο ορυκτό υπόβαθρο των δύο ποικιλιών, για να τα καταφέρει μιά χαρά δροσιστικά από πλέον τού μετρίου ύψους, οι απαλές τανίνες δανείζονται λίγο από την αψάδα της Μαντηλαριάς για να προσδώσουν ένα ελαφρύ γρέζι.
Καλή σε μήκος, λίγο πάνω του μετρίου επίγευση, με ελαφριά ορυκτή ικμάδα. Πιό φανατικά bitter εδώ στην βοτανική της και φυτική διαδρομή, και κάπως πιό μπαχαράτη και spicy, έχει το θειώδες της να ακούγεται δυναμικά και τις αχνές τανίνες να δίνουν το αγριωπό στίγμα τής Μαντηλαριάς.
Ένα αξιοπρεπές ροζέ όπως αυτό, τα καταφέρνει σχεδόν παντού, εδώ κυρίως στην θάλασσα, με ριζότο, κριθαρότο και σπαγγετάδες θαλασσινών και οστρακόδερμων, να είναι εξαίρετες μαζί του. Γαύρος πλακί, ψητά καβούρια, γαρίδες και καραβίδες. Εξειδικευμένα, χτυπήστε ένα ελαφρά λεμονάτο πρασόρυζο με λίγο καροτάκι, και κάντε το τόλμημα να βρείτε ροζ σολομό Gorbuscha, ξαλμυρίστε λίγο Jonjoni δίπλα του, για έξτρα εξωτικές μαγκιές. Πάει με οτιδήποτε ριγανάτο επίσης, χωρίς όπως υπερβολές στην ένταση.
