Υγιής.
Μακριά από σεβντάδες.
Η Μαλαγουζιά χωρίς στενοχώρια.
Δίχως να χρειάζεται να αποδείξει τον υπερβολικό εαυτό της, αφού στο υψηλό πλάτωμα των 715 μέτρων, ο ήλιος την φιλάει σταυρωτά κερνώντας την χαρά.
ΠΓΕ Αχαΐα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Μαλαγουζιά
Γνήσια ποιότητα στην μύτη, που δεν παρασύρεται σε αρωματικές τσιριτσάντζουλες. Το ορυκτό διαφαίνεται απερίσπαστα μέσω απολιθωματικών ασβεστούχων διαύλων, γιά να καταλύσει εδραία στον πυρήνα. Εκείνος, διέπεται από μιά όμορφη διττότητα εσπεριδοειδών και λευκόσαρκων συντμήσεων, με μιά αχνή επιτροπεία πυρηνόκαρπου φρούτου. Φράπα και κίτρο συνταιριάζονται με λεμονάτη κρέμα και ξύσμα του καρπού, φρεσκοκομμένα μήλα, πουρές και φρούτο από ροδάκινο σε μιά απαλή αντανάκλαση. Τα άνθη παίζουν σημαντικό ρόλο κυμαινόμενα στο ανοιχτόχρωμο φάσμα, χωρίς όμως καμία αρωματική επιτακτικότητα. Πικάντικο μπαχαράτο πεδίο, η άλλοτε ασφυκτική βοτανική επίδραση υπάρχει και δεν υπάρχει, υποδιαιρεμένη κάπου στη περιφέρεια, αντ’αυτής μία ωραία παραξενιά από ζωμό κοτόπουλου, όπου σίγουρα οι αυτόχθονες ζύμες έχουν βάλει το χεράκι τους.
Εκλαμπρότατο στο στόμα, με μιά υπέροχη, βαθιά, απροσποίητη νοστιμιά, και με μιά ελαφράδα που λες και το εξαερώνει, δωρεά του μόλις 11,5% αλκοόλ. Είναι φωτεινό, με την οδηγήτρια -αμιγώς πλέον εσπεριδοειδή- ένταση να επαφίεται στο πραγματικά χαμηλό pH του 3,12 που κάνει την οξύτητα να διαπρέπει, και με το τόσο εισχωρητικό ορυκτό να διατιτραίνει το θυμικό. Εκπληκτική ανταποδοτικότητα της οσφρητικής προδιαγραφής στην γευστική αρωματικότητα του ουρανίσκου, με την λεπτομερειακή αποτύπωση να μην προλαβαίνει να καταγράφει οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, και με μιά πολύ ωραία πλην ανάλαφρη συμπύκνωση που το φέρνουν σε λίγο πάνω από μέτριο, και ελαφρά λιπαρούτσικο όγκο. Σοβαρό και καθόλου αρωματικό, αφού ψάχνουμε με το κυάλι τις βοτανικές εκπτύξεις, σπιρτόζικα μπαχαράτο και με την αρωγή ξυσμάτων, κάνει απολύτως διακριτή την φαινολική ράχη που το στελεχώνει.
Σχεδόν μακρά επίγευση, πολύ φαινολική σε βαθμό τανικότητας, αλλά έρχεται ο ορυκτός κατασβέστης γιά να αποσυμφορήσει. Πικάντικη και μπριόζα, η μακρινή επίσκεψη των πιπεράτων βοτάνων στο πλάνο των γλυκών εσπεριδοειδών που αντιστίκτονται από ξύσματα που δίνουν όξινη διάσταση, την βρίσκει σε καλό ισοζύγιο.
Αφήστε την καμιά μερούλα να πάρει τον αέρα της.
Μαλαγουζιά που σε κάνει να νομίζεις ότι οι άλλοι καλλιεργούν διαφορετική ποικιλία.
Η φοβερή ετικέτα με γραμματοσειρές και αριθμοσειρές που μου θυμίζουν γουέστερν, πολύ όμορφης αισθητικής και κατά πολύ καλύτερη εκείνης τής υπερβολικά αφαιρετικής, τής σειράς natur.
Απίθανη στο τραπέζι, βαριέμαι να απαριθμήσω την εκτενή γκάμα της, θα περιοριστώ στο ότι πάει με θαλασσινά και ψάρια, όλα, πουλερικά και λευκό κρέας ό,τι κι αν είναι, από τηγανιά με σάλτσα μουστάρδας, κοτόπουλο στο ταψί με ρύζι, σε λεμονάτο αρνί κλπ, κλπ. Μεζεδάκια καλοκαιρινά, μαμαδέ φαγητάκια με σάλτσα αυγολέμονο, ζυμαρικά με λευκές σάλτσες.
