Στην άλλη πατρίδα της.
Στον άλλο πυλώνα της.
Στα άσπρα χώματα της Κεφαλλονιάς.
Εκεί που η Αγία Μαυροδάφνη απομυζεί την αγριάδα του ασβεστότοπου γιά να αποδώσει βελούδο από αψάδα, να στολιστεί με αρώματα μύρια, να στεφανωθεί με ευγένεια.
Η αρχόντισσα της ηδυπάθειας περνιέται μέσα από τους φαρδείς πόρους του ηθμού του Αμερικάνικου ξύλου και δείχνει να φέρεται με μπιχλιμπιδένια έπαρση. Μα τίποτα δεν μπορεί να καταστείλει τις αρχετυπικές ρίζες που την δένουν με την Παλαιά Γη. Ο χαρακτήρας της αδύνατον να ανακοπεί, ανήμπορη η βελανιδιά να την μασκαρέψει, αναβλύζει αλήθεια και γνησιότητα μέσα απ’την γλυκόξινη ταυτότητά της.
ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου, Μηνιές, Κεφαλονιά, Επτάνησα
Μαυροδάφνη
Βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες στον βυσσινί μηνίσκο.
Μεθυστικός κυκεώνας σιμώνει στα ρουθούνια.
Το Αμερικάνικο βαρέλι δίνει μπαχαρένια ώθηση στην μύτη. Γλυκόριζα και Ινδοκάρυδο είναι μόνο η πρόφαση. Από πίσω, πυκνός όγκος φρούτων του δάσους και δαμάσκηνου με πληθώρα σκούρων ανθέων. Ζουμπούλια και μωβ κρίνοι, βοτανική υπόκρυψη, κέδρος και γλυκά μπαχάρια, μαύρο ορυκτό και κυπαρισσόμηλο. Πλήρης ηδονική εμπειρία.
Γεμάτο, μπαχαρένιο, απόλυτα γλυκόξινο και ευζωιστικό.
Η σπιρτόζικη οξύτητα ανοίγει τα αρώματα από το ξινό δαμάσκηνο και το αγριοβύσσινο, με τα σμέουρα και τα μαύρα δεντρόμουρα.
Υποβόσκοντες ανθικοί και βοτανικοί τόνοι διευρύνουν την πολυπλοκότητα και οι τανίνες γλυκές, μασώμενες, μες την απατηλή ηπιότητά τους έχουν σθεναρή παρουσία, ωστόσο καθόλου ενοχλητική.
Τα γλυκά μπαχάρια κυρίαρχος στην μακρά, υπέροχα και έντονα ξινούτσικη όξινη επίγευση, που μαρκάρεται ανελλιπώς από ασβεστολιθικά ορυκτά στοιχεία.
Έτοιμο παρότι νεότατο.
Βουβάλι γάστρας με γλυκόξινες πιπεριές, Cinghiale alla Cacciatora, μοσχάρι σιτεμένο στην κατσαρόλα με παχιά σάλτσα τύπου Gravy, πληθωρικά κίτρινα σκληρά τυριά.
