Ημέρες της Ραψάνης.
Η δευτερολογία ενός αρχαίου τόπου.
Και εκεί, στην σκιά του Μεγάλου Βουνού, όλα αλλάζουν.
Οι συρραφές με τα ουράνια και γήϊνα πεδία, προειδοποιούν πως το μέρος είναι ευεπίφορο και στην πιό ανεπαίσθητη καιρική μεταβολή, αλλά και το άγγιγμα του ανθρώπινου χεριού.
ΠΟΠ Ραψάνη, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Ξινόμαυρο, Κρασάτο, Σταυρωτό
Ανοιχτό διαπερατό ρουμπινί, με κάποιες γκρενά ανταύγειες.
Η μύτη στολίζει καλά. Μέσα στο cherry liqueur κολυμπάνε σμέουρα, κεράσια και λίγες φράουλες, σε ένα ιδιότυπο ηδύποτο. Τάρτα κόκκινου βατόμουρου, ξερά ερυθρωπά αγριολούλουδα, γλυκά μπαχάρια, κακαόσκονη, μόκα και άψητος Ελληνικός καφές, και κείνες οι βοτανικές νότες από λιασμένο μυριστικό bouquet garni που υφέρπουν διακριτικά μα με υπόγεια, πανταχού παρούσα επίδραση. Ίσως το μόνο μεμπτό, η αίσθηση σανιδόξυλου.
Βρισκόμαστε σε πλήρως αποξηραμένο περιβάλλον στον ουρανίσκο, ως προς την πρόσληψη του δυναμικού καρπών και ανθέων. Μπαχαρένιο και ήπια φυτικό στην σύστασή του, μέτριος όγκος ίσως και λίγο παραπάνω με τις λικεράτες και ταρτένιες εκφορές του φρούτου να τον γεμίζουν ένα μικρό κλικάκι, η οξύτητα καλοστημένη στην μεσαία της διαβάθμιση ώστε να εξισορροπεί σωστά χωρίς όμως να μαρσάρει, η δε ένταση με συστολή και κάπως δειλή, δεν λέει να εκτινάξει το σύστημα. Νόστιμο βέβαια, με μετριασμένη όμως εκφραστικότητα και λεπτομέρεια, έχει μιά λίγο πιό διακριτή bitter θεώρηση που προχωράει εις βάθος. Οι τανίνες, χωρίς να είναι άγαρμπες, τουναντίον έχουν δεχθεί πολύ καλή δουλειά, δείχνουν όμως εκτός κάδρου και με μιά ελαφρά στυπτικότητα, απότοκο του όχι ευσταλούς φρούτου που τις κάνει και φαίνονται μη ενσωματωμένες.
Η απίθανη επίγευση κερδίζει τις εντυπώσεις με εκπληκτικό βάθος και μάκρος, όπου σαν να γίνεται πιό νωπό το φρούτο και παίρνει περισσότερα ζουμιά εδώ. Στυπτική παρουσία από το φαινολικό φορτίο παρ’όλ’αυτά, την ώρα που ξεπροβάλλει η ορυκτή διάσταση που εξέλειψε στον μέσο ουρανίσκο, συνεχίζει μπαχαράτα και κεφέϊνα, με χαλαρές bitter φυτικές νότες. Το αλκοόλ και το θειώδες ακούγονται.
Σε χαμηλότερες πτήσεις απ’τους προηγούμενους τρύγους, πιθανόν το μερίδιο της Τουρτούρας σαν ξεχωριστή single vineyard ετικέτα να επηρέασε -αλλά πάλι, δεν είμαι σίγουρος για αυτό-, σίγουρα όμως θα ανακάμψει.
Η τεράστια επίγευση με την αναδιανομή ζουμερής φραουλένιας νοστιμιάς, δίνει ελπίδες πως ίσως πάρει μπρος αργότερα.
Κοκκινιστό χοιρινό με ρύζι, ψητά της ώρας αλλά και bbq, τηγανητό συκώτι, σουτζουκάκια Σμυρναίϊκα, τηγανητά κεφτεδάκια με μπόλικο μαϊντανό και κύμινο, πολύ καλό με αλλαντικά και λουκάνικα. Δοκιμάστε το με κοκκινιστά θαλασσινά και ψάρια, και δεν θα απογοητευθείτε.
