Οι νότιες περγαμηνές του γαντζώθηκαν γερά στους πρόποδες των Λευκών Ορέων, στις Κρητικές ξερολιθιές.
Κάτοικος και επισκέπτης ηλιοφανών τόπων, το Grenache θέλει τους χειρισμούς εκείνους που θα κάμψουν την παραγωγική φύση του.
Το νησιώτικο οινοποιείο πέρασε χαλινάρι στις αποδόσεις, το προίκισε βιολογικά, το έντυσε με ωραία ετικέττα.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Grenache
Το Grenache δεν δίνει μεγάλη σημασία στα βαθιά χρώματα συνήθως, αν και ορισμένα από τα πιό τρίσβαθα σκούρα κρασιά που έχω συναντήσει, είναι απ’αυτό.
Τούτο ακολουθάει την πιό συνηθισμένη νόρμα, αφού γύρω από τον ελαφρώς διαφανή ρουμπινί πυρήνα, στεφανώνεται από το χρώμα που είναι και το βαφτισιμιό του.
Αγέρωχη Κρητική ύπαιθρος θροΐζει με βοτανικούς αέρηδες την ιδιοσυγκρασιακή, θαυμάσια πολύπλοκη μύτη.
Θρούμπι, μαντζουράνα, δενδρολίβανο, περιβάλλουν τα κόκκινα άγρια φρουτάκια, σε ένα ευγενώς δερματικό υπόβαθρο, musk, με γη και βρεγμένα φύλλα να δίνουν στίγμα.
Ο τύπος μου.
Αψιές, αδρές τανίνες όμως, δεν αφήνουν το φρούτο να εκφραστεί πλουσιοπάροχα και τα βότανα να χαρίσουν, χαλώντας την αίσθηση της αρμονίας στο στόμα, ενώ η οξύτητα δεν είναι αρωγός, δίνοντας όχι τόσο συναρπαστική συνέχεια στην μνημειώδη εντράνς της όσφρησης.
Νόστιμο παρόλ’αυτά, αν εξέλειπαν αυτά, θα είχαμε να κάνουμε με κάτι ξεχωριστό.
Παρότι έχει λίγο ακόμη μπροστά του, η εξέλιξη δεν θα είναι με το μέρος του.
Σταβλίσια στη φωτιά με Κρητικά βότανα, σβησμένη με μαρουβά, Κρητικές παλαιωμένες γραβιέρες.
