Από βαθιά τους χρόνους μέσα.
Η ανασεμιά της πολύπαθης φυλής.
Και στα χνώτα που ρόγχους περάσανε και ζωή είδαν ξανά να έρχεται.
Η Ρωμέϊκη γενιά, φέρει την αθανασία των αιώνων μέσω μιάς αρχέγονης Μινωϊκης σταφυλής.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ρωμέϊκο
Μέτριο προς βαθύ λεμονί, με πρασινωπές ανταύγειες.
Άκρατη εκφραστικότητα παρόλο το νεαρό της μύτης, όπου δίνονται με σαφήνεια ζαχαρωμένα εσπεριδοειδή και κίτρινα φρούτα μαζί με γλυκιά λεμονάτη κρέμα και ώριμα ανοιχτόχρωμα άνθη, ξεπερνώντας την εστερική στιγμή της μαρμελάδας πεπονιού. Διακριτά βοτανική, με πιπεράτες και πικάντικες μπαχαρένιες νότες, βλέπει στο βάθος του τούνελ τον ισχνό, υποτυπώδη υπαινιγμό των άγουρων κόκκινων φρούτων.
Φανταστικό στο στόμα, με δομή, κραδασμό, ένταση και μιά γευστικότητα που χτυπάει κόκκινο. Ο υψηλός όξινος τόνος εκπληρώνεται από άγουρα cranberries, όξινες ανώριμες φράουλες και λευκά κεράσια Αρχαγγέλου, γιά να επιβεβαιωθεί έτσι η αχνή κόκκινη υποψία, πλαγιάζοντας δίπλα στο κυρίαρχο πολύ νόστιμο κρεμώδες φρούτο -έτσι όπως διατυπώθηκε οσφρητικά- που πέρα από την πρόδηλή του γλύκα, έχει δικιά του, εμφανή όξυνση. Γεμάτος, λιπαρός όγκος, η ενέργεια του ορυκτού παράγοντα παρούσα αντιτείνοντας, το δυνατόν, μιά δόση φρεσκάδας στο εν γένει θερμό, αλκοολικό, αλλά και καυτερά πικαντικο και πιπεράτο από μπαχάρια και βότανα, σύνολο.
Σχεδόν μακρά, ορυκτή και φανατικά piquant επίγευση με ζωηρό βοτανικό vibe που εκφέρεται και με μία νόστιμη bitter πτυχή. Ιδιαίτερα όξινη μέσα στην γλύκα της, ίσως με την πρέπουσα διορθωσούλα, δημιουργεί ένα εθιστικό γλυκόξινο περιβάλλον μαζί με μιά pineberry νύξη εντός του αλκοολικού φόντου, με ασφαλή, ανώδυνη φαινολικότητα.
Το καλύτερο και πιό ιδιοσυγκρασιακό λευκό του οινοποιείου μαζί με το φοβερό προφυλλοξηρικό Μοσχάτο Σπίνας, δείχνει ότι θα εξελιχθεί ακόμα πιό καλά.
Αρνάκι αλλά Πολίτα, γεμιστό κοτόπουλο με γραβιέρα Κρήτης και βότανα, κατσίκι στον φούρνο με ξινόχοντρο και ξύσμα κίτρου, pasta alla Gricia, spanghetti alla Nerano, γιουβέτσι σκορπίνας.
