Το αβέβαιο βήμα της Μαντηλαριάς.
Την στιγμή που ο ήλιος έπιασε να λιάσει τα τσαμπιά.
Μιά συγκυρία ευαίσθητων ισορροπιών γιά το παλιό αμπελάκι.
Και στο ξέφωτο ανάμεσα στην χαράδρα του Μυρτώνα, τα αυτόριζα εξηντάχρονα κούτσουρα θυσίασαν τον καρπό τους γιά λίγη γλύκα παραπάνω.
Οίνος Φυσικώς Γλυκύς, Έμπωνας Ρόδου, Δωδεκάνησα
Μαντηλαριά
Βαθύ ρουμπινί με μιά πολύ ελαφριά διαπερατότητα, έχοντας μικρή γκρενά ανταύγεια.
Καθόλου αδιάφορη, τουναντίον, πολύ θελκτική μύτη. Σοκολατοποιημένα κόκκινα φρούτα και λουλούδια μέσα σε λελογισμένο οξειδωτικό τόνο, με ήπιες αλδεϋδικές νότες. Γλυκά μπαχάρια, maraschino σε αλκοόλ, γλυκό του κουταλιού βύσσινο αλλά και κονσέρβα, λιαστά κράνα και παστά κεράσια, εμφανές δερματικό ίχνος, ξηροί καρποί, χουρμάς και καφέϊνη νύξη.
Η πομπώδης πληθωρικότητα των σακχάρων προτρέχει των πάντων στον σαρκώδη, γεμάτο ουρανίσκο. Η ακατάσχετη επιβολή τους, φέρνει το bitter φρούτο στα πρόθυρα του λιγωτικού, στεγνώνοντας κάθε ικμάδα δροσιάς και στερώντας φρεσκάδα, σε ένα ήδη τεταμένο αλκοολικά περιβάλλον. Η οξύτητα αναπόδραστα χάνεται, με το ακόρεστο ηδύ ποτάμι να την κάνει να φαίνεται πολύ λίγη και χλιαρή, με πολύ κάτω του μετρίου πρόσληψη. Ήπιοι οξειδωτικοί συνειρμοί στον πλούσια μπαχαράτο, σοκολατένιο και καφέϊνο ορίζοντα, και με την διακριτή φυτικότητα να έρχεται μαζί με την αρκετά σθεναρή τανική διάθεση.
Πολύ πάνω από μέτρια, bitter, σοκολατένια, μπαχαράτη και με ξηρούς καρπούς επίγευση, με θερμό αλκοολικό πρόσημο. Το ξέπνοο γιά λίγο ορυκτό, προσκρούει πάνω σε αντιληπτή τανική στυπτικότητα, απαυγάζοντας και προδίδοντας την φυτική νύξη με bitter απολήξεις. Το θειώδες βαράει.
Η τρέχουσα χρονιά.
Black Forest, τούρτα σοκολάτα-βατόμουρο, τάρτα βύσσινο, παγωτό με σιρόπι σμέουρου, αρμενοβίλ φρούτων, semifreddo zabaglione με κεράσι.
