Οι άναρχες ωδές του Ξινόμαυρου.
Μέσα στο χαοτικό συμπίλημα του φυσικότροπου.
Η ανάγκη υπαγωγής σε κάτι που δείχνει επίκαιρο αλλά και ευκαιριακά προσοδοφόρο, κατευθύνει τις βουλές.
Και οι παρελκόμενοι όροι όπως vegan, natural, μίας άνωθεν επιβληθείσας τάσης, φαντάζουν από γκροτέσκοι και αμφιλεγόμενοι, έως απολύτως δόκιμοι, εύστοχοι, και από καιρό απαραίτητοι.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Μυρτόφυτο Καβάλας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί, σχετικά διαπερατό παρόλη την έκδηλη θολότητα.
Πολύ καλαίσθητη, φρουτώδης μύτη, που κρύβει έντεχνα το οξειδωτικό πρόσημο. Γεμάτη κεράσια, σμέουρα και βατόμουρα, με κάποιες μικρές φραουλένιες νότες, εξυμνεί το κόκκινο χρώμα, ενώ δίνει και σημαντικό χώρο έκφρασης σε μεγάλη γκάμα λουλουδιών, από ερυθρωπά μέχρι μελανόχρωμα και μωβ. Ευρύ πλαίσιο από γλυκά μπαχάρια, την ώρα που η ανερχόμενη κλιμάκωση του φυτικού και βοτανικού στοιχείου την βρίσκει μέσα σε κλοιό από μόκα, κακάο, παρφέ βύσσινο και ξηρούς καρπούς.
Στρωτό αν μη τι άλλο στο στόμα, ουσιωδώς νόστιμο και φρουτώδες, σε έναν απαλά γεμάτο όγκο, φέρνει σε ένα εξαιρετικής ποιότητας Beaujolais Nouveau, θυμίζω ότι υπάρχουν αξιότατα τέτοια, σε μετάβαση προς Beaujolais Villages. Άμεση εκφραστικότητα από το φρούτο που δίνεται αμέριστα, χωρίς όμως εντασιακό κεραυνοβόλημα και διατρητική εισχωρητικότητα, ενώ το οξειδωτικό στοιχείο αρκετά πιό εμφανές με μπόλικη ξηροκαρπάτη γαρνιτούρα. Οι μηλιτικές του αναφορές εμπλέκονται με blood orange τόνους, αποκύημα της φρέσκιας οξύτητας που όμως δεν ξεφεύγει πολύ πάνω από μέτρια, οι τανίνες σε έξοχη πολυμεριστική δουλειά, μετρίου ίσως και λιγότερο ύψους, με έκτακτη πλευστότητα.
Ικανοποιητική σε μάκρος επίγευση με ανάλαφρο ορυκτό πέρασμα, με τα οξειδωτικά και έντονα ξηροκαρπάτα στοιχεία σε πρώτο πλάνο, δίνει μπαχαρώδεις όψεις του φρούτου με ένα ελαφρότατο στυπτικό στεγνωματάκι.
Μόλις 250 φιάλες.
Ωραίο το μερικό rebranding με το ακατέργαστο χαρτί και τα ανάγλυφα γράμματα, ατελές όμως όσο υπάρχει αυτό το logo του οινοποιείου.
Η πρεμούρα να αναγραφούν όλες αυτές οι τρεντουλιές φόρα παρτίδα στην εμπρόσθια ετικέτα, δεν μου κάθεται καλά.
Carpaccio μόσχου με φύτρες και καρύδια, Carpaccio παντζαριού με κατσικίσιο τυρί και φουντουκότριμμα, ξυδάτο χταπόδι με βαλσάμικο, δαφνόφυλλα και μπαχάρι, Πολίτικο τηγανητό χταπόδι, ψητή σουπιά με πλιγούρι, παλαμίδα πλακί, ροφός με μπάμιες.
