Θηλάζοντας το κέρας του αγριμιού.
Η θρέψη στο θυμικό, έρχεται μέσα από τα σπλάχνα των βουνών.
Τζίγκουνας, Μέσα Σπήλιο και Σέλι, αποχυμώνουν πετριές και λεπετσίδες, τα φτιάνουν γλύκα κι’αψάδα.
Η ερωτική Κρήτη σταλάζει αγριές, βότανα και λούλουδα, να στεφανώσουν τις καψερές κορφάδες από τα μονοπάτια του Ήλιου.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Σχινοκάψαλα Λασιθίου, Κρήτη
Θραψαθήρι 40%, Δαφνί 30%, Μοσχάτο Σπίνας 30%
Ανοιχτό χρυσαφί, θολό.
Προσπελάσιμο θειολικό στρώμα από αναγωγική αγριάδα, οδηγεί στην συμπαγή καρδιά της μύτης, φτιαγμένη από ώριμα κίτρινα φρούτα, ποσαρισμένα εσπεριδοειδή, βρασμένες φλούδες τους. Αρωματικά λουλούδια και βότανα σε ήπιους τόνους, καραμελωμένα βρώσιμα κίτρινα ανθάκια αλλά και υποψία ανθόμελου, συντίθονται στο απλωτό περιβάλλον των ανοιχτόχρωμων μπαχαριών.
Σπαθί και στέφανα στο στόμα.
Ασύντακτο ακόμα, υπερφαινολικό, χαραγμένο από υψηλή ορεινή οξύτητα στον συμπαγή μέτριο και πλέον, σχεδόν γεμάτο όγκο, το κρασί διφορείται από αψάδα και αιχμηρό γρέζι, αλλά και υφέρπουσα αρωματική τονικότητα που θέλει να τουμπάρει τις αυστηρές ορυκτές γραμμές και την συνοχή του. Το χαρακτηρισμένο από την οσφρητική διάταξη φρούτο, νιώθει εμβόλιμες εισροές από γιασεμί και μιγκέ, με τα αγριοβότανα να συναντούν διατρητικές πικάντικες μπαχαρένιες ριπές που αναφλέγουν το τοπίο μαζί με το θερμό αλκοόλ αλλά και το μηδαμινό θειώδες, που όμως ακούγεται. Δεν υπάρχει φανερή οξειδωτική διαβλητότητα.
Μακρά, ορυκτή και διακριτά φαινολική επίγευση, εκρηκτικά θερμογόνα από την πιπεράδα και το μπαχαράτο τσαλίμι που προστίθεται στο αλκοόλ και το θειώδες, δεν αμελεί τις αρωματικές ανθικές και βοτανικές πτυχές.
Όχι στο ίδιο ύψος αισθητικής με τις υπόλοιπες του οινοποιείου η συγκεκριμένη ετικέτα, και μάλλον πιό πρόχειρη.
Σκορπίνα μπουργέτο, λαπίνες στην σχάρα με ψητά βότανα από δίκταμο και αρτεμισία, μεγάλα μπαρμπούνια στα κάρβουνα με λάδι δενδρολίβανου, απάκι με βούτυρο φασκόμηλου, χοχλιούς μπουμπουριστούς, πουλερικά και αρνί, κατσίκι, χοιρινό, με αρωματικές σάλτσες.
