Ένθερμος θιασώτης της ποικιλίας, είχα αναφερθεί πρίν χρόνια για τις σοβαρές δυνατότητες της και χάρηκα ιδιαίτερα όταν ο διακεκριμένος γενετιστής αμπελουργίας Jose Vouillamoz εξήρε το μεγάλο δυναμικό της.
Προϊόντως του χρόνου και της εμπειρίας και με αρκετή δουλειά στό αμπέλι, θα οινοποιηθεί ακόμα καλύτερα. Και -επιτρέψτε μου το αγοραίο της έκφρασης- τότε θα κάνει παπάδες.
ΠΓΕ Λακωνία, Bελιές Λακωνίας, Πελοπόννησος
Κυδωνίτσα
Χρώμα ανοιχτό λεμονοπράσινο
Ντροπαλή και ιδιαίτερα κλειστή μύτη με αποξηραμένα και χλωρά βότανα, λευκόσαρκα φρούτα, κίτρινα άνθη, αχνή ορυκτότητα και το σήμα κατατεθέν κυδώνι.
Αντιστρόφως ανάλογα τα πράγματα στο στόμα όπου παρουσιάζει εύρος, με την οξύτητα να είναι ζωηρότατη και το σώμα σφιχτοδεμένο και πυκνό.
Πολύ πικάντικο, με την κιμμωλία να αναμιγνύεται ευφάνταστα με το φρούτο και την όμορφη δηκτική αίσθηση των βοτάνων. Το νωπό κυδώνι εμφανίζεται πάλι και η ελαφριά τανικότητα χτίζει περαιτέρω την δομή. Το αλκοόλ βοηθάει πολύ όντας στα 13%
Αρκετά μακριά η επίγευση, κλείνει με ωραίο ανεπαίσθητα τανικό τελείωμα.
Αγόγγυστα συνταίριαξε με το δύσκολο κοτόπουλο με μπάμιες και λαχανικά. Αργότερα, στο κλείσιμο του γεύματος, θαυμάστηκε όταν επέφερε την απόλυτη ισσοροπία (όχι και τόσο εύκολο αυτό…) με ένα καταπληκτικό μαλακό κατσικίσιο τυρί με βότανα και σκορδοπίπερο.
