Πρωθύστερη κοντυλιά.
Η μία τόση, αδιόρατη κεραία.
Το σημείο εκείνο στίξης, που διαφοροποιεί.
Η αξία του μισού αλκοολικού βαθμού, στην πορεία προς την ολοκλήρωση.
ΠΟΠ Πάτρα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Ροδίτης
Μέτριο λεμονί.
Πεπλατυσμένη, ευρεία ευφορική αντίληψη στην μύτη, με ώριμα εσπεριδοειδή, πυρηνόκαρπα και έντονη νύξη ζαχαρωμένων και καραμελωμένων κίτρινων φρούτων, ενώ γινωμένα ανοιχτόχρωμα λουλούδια συντείνουν στην πρόσληψη ωριμότητας: πρόκειται γιά την ίσως πληρέστερη και πιό κοντά στο απολύτως επιθυμητό επίπεδο όσον αφορά τον καλλιεργητικό κύκλο, οσφρητική προβολή. Spicy μπαχαρένιοι και βοτανικοί τόνοι, με μιά ζυμωτικής επενέργειας απαλή οσμή από βρασμένους βολβούς, απότοκο του αυθορμήτου της.
Το καϊνάρι από τα ορεινά της Αιγιάλειας, αποδεικνύει την μέγιστη εσοδεία στο στόμα.
Στρόβιλοι από υψηλά όξινα και ορυκτά κύματα αναβιβάζουν το φρούτο σε ένα πολύχρωμο εσπεριδοειδές καλειδοσκόπιο, όπου πέρα από τα γνωστά κιτρινωπά, κλημεντίνες, πορτοκάλι, satsuma citrus και ροζ γκρέηπρφρουτ, τονίζουν το εντασιακό επίπεδο παραμερίζοντας τα πυρηνόκαρπα, γιά λίγο όμως, αφού το βερύκοκκο επανέρχεται με αξιώσεις έλκοντας και μιά νότα ώριμου φραγκόσυκου. Γεμάτος με ήπιο τρόπο όγκος, νοστιμιά και πάλι νοστιμιά, και τα πικάντικα μπαχαρένια και βοταντικά μέρη συνηγορούν στην πιπεράτη αίσθηση μαζί με ξύσματα από λεμόνι, φράπα και κίτρο, μέσα στην ζαχαρόπηκτη υπόθεση των κίτρινων φρούτων που πληροί με γεύση.
Μακρά, ορυκτή, ελαφρά φαινολική, πολύ πικάντικη και πιπεράτη επίγευση με παραδόξως θερμό αλκοόλ, και ένα υπόπικρο βοτανικό bitter σημείο αλφαδιάζει το νόστιμό της μάκρος με ευχέρεια εντός των ζαχαρωμένων εννοιών.
Η καλύτερη σοδειά στον Ροδίτη του οινοποιείου, ίσως και ο καλύτερος Ροδίτης που έχω δοκιμάσει γενικώς.
Πάει με τα πάντα, μην φοβηθείτε, μην κάνετε πίσω.
