Στεγνά Χρόνια.
Δεν ανέπνεε καθόλου.
Δεν κουνιόταν καν, για να δώσει σημεία ζωής.
Τώρα το Αγιωργίτικο, σημαία υψηλή στα κοντάρια.
Οι πολυποίκιλες τροπολογίες, μέθοδοι, που τού δίνουν διαφορετικές εκφράσεις, τού χάρισαν και μία δεύτερη ζωή, καλύτερη.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Αγιωργίτικο
Καταπληκτική μύτη, γεμάτη ηδυπαθή λικέρ: ιβίσκου, cherry, και σε αρκετά μικρότερη ποσόστωση και αντίληψη, τριαντάφυλλου, αποτυπώνοντας την εξαιρετική ποιότητά της. Οι κόκκινοι καρποί, φρέσκοι όμως, έπονται, επιρρωνύοντας την κλάση, με κεράσια, βύσσινα, ελάχιστα δαμάσκηνα, ενώ ροδοπέταλα και νωπά ερυθρά αγριολούλουδα, γίνονται κοινωνοί τής όμορφης συχνότητάς της. Γλυκιά φυτικότητα και σε μικρό κατώφλι, βοτανικοί μυριστικοί τόνοι. Το όλον, πάει να σκιάσει μιά ακάθαρτη ζωϊκή νότα βαρβατίλας, χωρίς να καταφέρνει τίποτα παρά να επιτείνει την πολυπλοκότητα. Γλυκά μπαχάρια, σοκολάτες σε mi-cuit και κέΐκ φρούτων, σκούρη γη και black roasted καφές, συμβάλλουν στο θεσπέσιο έργο τής όσφρησης.
Ένα έκπαγλο, α-λα maceration carbonique, φρουτώδες σύμπαν, δίνεται γενναιόδωρα στον ουρανίσκο. Την φρέσκια, τονισμένη οξύτητα που διαβάζει με μεγάλη συνέπεια το φρούτο, ακολουθεί το υπόγειο fizz από το διοξειδιακό ταμπεραμέντο, για να προσδώσουν ανατασιακές διαστάσεις στο κρασί, μη εξαιρουμένου τού τριζάτου ορυκτού παράγοντα. Υπάρχει ένα έκτακτο ζύγισμα στον απαλά γεμάτο, ή αλλιώς πληθωρικά μέτριο όγκο, με τίς αρκετού ύψους τανίνες να ενσωματώνονται επαρκώς, αφήνοντας μόνο μιά μικρή στυπτική άκρη, που αναμένεται κι αυτή να ομογενοποιηθεί σύντομα. Στην γλυκόξινη πρόσληψη που ρέπει αναφανδόν προς το πιό, εν συνόλω, δροσερό κλιμάκιο, συγκεντρώνονται και μερικές πράσινες φυτικές πτυχές, χωρίς όμως αγουρίλα ή overt bitterness. Κρατάει πολύ χαμηλά την αλδεϋδική μπάλα, κάνοντας τον οξειδωτικό τόνο του άφαντο.
Η επίγευση κλείνει πολύ ωραία σε μήκος, ξεπερνώντας κατά πολύ το μέτριο. Ορυκτή σαφώς και με ένα πολύ ανεκτό στυπτικό επίχρισμα, αναπτύσσει σοβαρά την πολυπλοκότητά της, αφού η ενέργεια τής οξύτητας προσλαμβάνει και -μιά πολύ φευγαλέα- αίσθηση κίτρινων εσπεριδοειδών, την ώρα που η φυτικότητα αλλά και η ζωϊκή βαρβατίλα προσέρχονται συντεταγμένα και χωρίς παρεπόμενα.
Δεν θα κάνει κόνξες στο τραπέζι, ιδίως αν συνωστιστεί με bbq, πιπεράτα λουκάνικα και γενικά ψητά της ώρας. Ημίσκληρα κίτρινα τυριά. Η υφέρπουσα ”βρωμιά” του, τού δίνει προβάδισμα γιά συκωταριές, γαρδούμπες και κοκορέτσια, ενώ δεν θα πεί όχι σε μιά κατσικομακαρονάδα.
