Σελιδοδείκτες μιάς εκτενούς έκδοσης.
Τα πολλά γραμμένα του Ασσύρτικου επικαιροποιούνται.
Στον ογκώδη τόμο του, ενυπάρχουν τρόποι και μεθοδολογίες.
Εντρυφούν αποσπασματικές καταθέσεις τόπων, οικοσυστημάτων, εδαφολογικών εκθέσεων.
ΠΓΕ Δωδεκάνησα, Βαγιά Πάτμου, Δωδεκάνησα
Ασσύρτικο
Μέτριο χρυσαφί.
Σπιρτόζικη, πικάντικη μύτη με χαμηλόσυχνο οξειδωτικό προσδιορισμό, όπου υπερώριμα κίτρινα και πορτοκαλί εσπεριδοειδή φλερτάρουν με φουρνιστές εκδοχές τους, όσο η πιπεράδα από μπαχάρια και βότανα κοντράρει γερά. Γερασμένα ωχρά άνθη αλλά και ψητό κυδώνι, περικλείονται μέσα σε ορυκτή κάπνα με ίχνη βύνης και ελαφρά τυρφώδη διάσταση που επεξηγεί τον γήϊνο χώρο του.
Νόστιμο, πραγματικά νόστιμο, με ουσία και ήπια οξειδωτική φλέβα στον ουρανίσκο. Μέτριος και κάτι, πολύ συνεκτικός όγκος, και η οξύτητα χωρίς να θορυβεί δίνει σήματα ανάτασης που την φέρνουν αρκετά πάνω από μέτρια, και εν τοις πράγμασι ζωτική. Αρκετή γιά να πιτσιλίσουν στάλες δροσιάς και μιά διαφυγή από ξινόμηλο και gooseberry, εμποτίζοντας το βαθιά ώριμο εσπεριδοειδές φρούτο -το οποίο πορτοκαλίζει χρωματικά περισσότερο- με νότες νεότητας. Με αρραγή φαινολική ραχοκοκκαλιά, τα ορυκτά του μέτρα με την υφέρπουσα καπνίλα και την υπόγεια γήϊνη γραμμή, σπεύδουν να τονωθούν από την έκδηλη πικάντικη συμπεριφορά μπαχαριών και βοτάνων.
Μακρά, ορυκτή, θερμή αλκοολικά επίγευση και με σαφή φαινολική βάση. Ίσως κάτι κρεμένιο, αλλά στην πραγματικότητα μιά κασερένια εκδοχή της αυθόρμητης ζύμωσης, περνάει πρόωρα γιά να αφεθεί βορά στην πολύ πιπεράτη και spicy διάρκεια, δωρεά του μπαχαρένιου και βοτανικού παράγοντα που επικρατεί στο τυρφώδες και γήϊνο περιβάλλον.
Μεγάλα πελαγίσια στην σχάρα με πλεόνασμα καρβουνιάς στην αίσθησή τους, ριζότο γαρίδας με πορτοκάλι, παλιά τραβηγμένα κίτρινα Κυκλαδίτικα και Αιγαιΐτικα τυριά. Μύδια γκρανουλέ και ζυμαρικά ογκρατέν, ενώ αρνί, κατσίκι και γουρουνάκι, είναι η αδυναμία του, μαζί με τηγανητά κοτόπουλο και κορτεζίνες.
