Η φαντασία προχώρησε μέσα από το ζωηρό χρυσαφί χρώμα και έφερε στην οθόνη του νου το Αιγαιίτικο μπλε του κοβαλτίου.
Μιά μικρή σπιθίτσα ακεταλδεΰδης στην μύτη, απελευθέρωσε οξειδωτικές νότες σαν κι αυτές που θα περίμενε κανείς από ένα δαγκωμένο μήλο που αφέθηκε, αφού οι συνθήκες συντήρησής του δεν ήταν οι ενδεδειγμένες. Αποξηραμένα φρούτα, άνθη αγγελικής και ξηροί καρποί. Μέσα από την αγκαλιά του πυκνού ώριμου επεριδοειδούς, πετρόλ ραψωδία από την ορυκτή καρδιά του.
ΟΠΑΠ Σαντορίνη, Επισκοπή Σαντορίνης, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Πιό δυνατός αρνητής του χρόνου στον ουρανίσκο, δύσκολα ξεσφίγγει τον μεταλλικό κορσέ του ορυκτού του, δίνοντας flinty απόλαυση αδιάλλειπτα. Πολύ πυκνή δομή, συγκρατεί τον λεμονάτο χαρακτήρα αυτούσιο, με ξύσμα πορτοκαλιού να γαρνίρει την πολύ μακρά επίγευση.
Διατρητική οξύτητα ανανεώνει συνεχώς και μαζί με το ελαφρύ τανικό χάδι δείχνουν χωρίς περισπασμούς περαιτέρω διάθεση μάχης με τον χρόνο.
Ισορροπία αλησμόνητη.
Ακόμα κι’έτσι όπως το βρήκα, θα τραβήξει δρόμο. Αναρωτιέμαι πως θα ήταν μιά φιάλη τόσο καλής χρονιάς σε ιδανικές συνθήκες.
Γιά ιδιαίτερα μεγάλα, εύγευστα ψάρια στα κάρβουνα.
