Σερέτικη προσμονή.
Η ανάπλαση των ιδεών σε ένα βαρέλι.
Μα δεν κάθονται ήσυχα, δεν υπομένουν τίποτα.
Στην σμίξη τους Sauvignon και Ασσύρτικο, δίνουν ένα παρεστιγμένο ημιτόνιο του χρόνου, με σύζευξη μιά κομφορμιστική ανάκληση της δρυός.
ΠΓΕ ΆΒδηρα, Άβδηρα Ξάνθης, Θράκη
Sauvignon Blanc 70%, Ζουμιάτης 30%
Σχεδόν μέτριο χρυσαφί.
Κιμπάρικη μύτη με πλούσιες κρεμένιες νότες, θέλει να είναι βαρελάτη, δεν θέλει να παρερμηνεύεται αυτό ως πλεονασμός. Έντονη διαπεραστικότητα του βοτανικού στοιχείου που δίνει διαυγώς μελισσόχορτο, chive και λεμονοθύμαρο, πολλοί μπορεί να την κατηγοριοποιούσαν σαν μελετημένα οξειδωτική, άλλοι πάλι ως επιδραστικά δρύϊνη, και ως εκ τούτου μικροοξυγονωμένη σε αυτήν την κατεύθυνση. Πολύ ήπια βανίλια, σπιρτόζικα μπαχάρια με αρκετό ginger, ylang ylang ανοίγει την αυλαία των προσκείμενα σε λουλούδια αρωμάτων, με πρόδηλο φλαμούρι και ανθόμελο να πλαισιώνουν τον πυρήνα, όπως είπαμε της κρέμας κίτρου, lemon και lime curd. Ένα αναγωγικό ίχνος ψημμένου-αλατισμένου καλαμποκιού, περισσότερο προσφέρει παρά οτιδήποτε άλλο.
Είναι πολύ νόστιμο στο στόμα, πραγματικά. Σωστή διάπλαση, ωραία διαρρύθμιση των επιμέρους χαρακτηριστικών, καλή σύμπραξη με το βαρέλι, όπου όπως είπαμε θέλει να ενυπάρχει στον ιστό του κρασιού, δεν θέλει όμως να το καταδυναστεύει. Άκρως ορυκτό, και αυτό σε συνάρτηση με την ζωηρή, ζωτική οξύτητα, τού ανεβάζουν level φρεσκάδας μέσα στο δρύϊνο και μπαχαρένιο περιβάλλον, σε έναν ήπια γεμάτο, κρεμένιο όγκο. Το μπαχαρένιο φρούτο, με τα καραμελένια στοιχεία εσπεριδοειδών να συνδράμουν στα υπόλοιπα που παρατηρήθηκαν οσφρητικά, με τις βοτανικές, μελένιες και φλαμουρένιες εκφάνσεις καθώς και την υπόσυχνη αναγωγική νότα αλλά και τον άδηλο οξειδωτικό χαρακτήρα, έχει ευκρίνεια. Εξαγοράζει το ιδιαίτερα εύγευστο του πράγματος, γιά την έλλειψη έκρηξης, έντασης και διαπεραστικής εισχώρησης, που θα μπορούσαν να το περάσουν αλλού, πλην όμως κρατάμε μιά πισινή γιά τον χρόνο.
Πολύ καλή επίγευση, σχεδόν μακρά, και σαφώς το πιό θελκτικό και εντυπωσιακό στοιχείο του οίνου. Διαφαίνεται η εκχυλισιμότητα των σταφυλιών με φαινολικό κράτημα, είναι διατρητικά ορυκτή φέροντας και μνήμες από ξύσματα κιτρινοπράσινων εσπεριδοειδών γιά να αναπαραστήσει την λεπτή, όξινή του διεμβολή. Παίζει καλά και με τα ισχνά σημεία αναγωγής και οξειδωτικής διάθεσης, βοτανική αρκούντως, τσιταριστά και πικάντικα μπαχαράτη, καραμελένια.
Το ότι μου θύμισε λευκά Bordeaux και ξηρά Tokaj, μόνο ως θετικό μπορεί να εκληφθεί.
Λεμονάτο μοσχαράκι με πατάτες στην κατσαρόλα, χοιρινό με chutney κίτρου, κοτόπουλο στον φούρνο με κυδωνάτες πατάτες, γεμιστό με Αρσενικό Νάξου και εστραγκόν, ταρτάρ γαρίδας με λεμονοθύμαρο, ριζότο και κριθαρότο θαλασσινών, λιπαρά ψάρια στα κάρβουνα με σάλτσα λεμονιού-βουτύρου-βασιλικού.
