Η σπανιότητα ως κριτήριο.
Ένα Μαυράηδανο στα αμμουδερά των Κυκλάδων.
Η φύση, εμμένουσα στις χρωματικές παραλλακτικότητες.
Στην παρσέλα του Αμπελά, η φιλόξενη Παριανή αγκάλη έσωσε την ημέρα για λογαριασμό της αμπελογραφικής βίβλου.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Νάουσα Πάρου, Κυκλάδες
Μαύρο Αηδάνι
Βαθύ σομόν με έντονες χάλκινες ανταύγειες.
Πολύ πολύ spicy μύτη, με τα πικάντικα μπαχαρικά να κάνουν σημαντικό ντόρο. Το πορτοκαλί θριαμβεύει. Λιασμένες φλούδες κουμ-κουάτ και sanguine, confit και κέϊκ καρότο. Αποξηραμένα ροδάκινα φουσκώνουν με λίγες σταγόνες λικέρ βερύκοκκο, τα ξερά πορτοκαλόχρωμα ανθάκια σε επιτακτική διατύπωση, την ώρα που μιά υπόγεια φυτική και βοτανική γραμμή αναδύεται με αξιώσεις.
Ωραίο πακέτο στο στόμα, που τηρεί όλες τις αποστάσεις της ισορροπίας χωρίς να ξεφεύγει ούτε να εκτραχύνεται σε τίποτα. Στον μεσαίου βάρους όγκο που μετράει έξυπνο ζύγισμα, το κρασί δεν είναι ούτε πολύ όξινο, ούτε πολύ γλυκό, παρατηρώντας τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά μετριοπαθώς όσον αφορά την ένταση. Με απαλές, πλήρως διακριτικές τανίνες, το φρούτο ακτινογραφείται σωστά από την μετρίου ύψους οξύτητα, με αρκετή περιληπτικότητα που δεν δίνει φανατικό βάρος στην λεπτομέρεια, πλην όμως απολαμβάνει επαρκούς νοστιμιάς. Καταλαγιασμένο στην spicy του έκφραση χωρίς παρ’ολ’αυτά να την έχει παρατήσει ολοσδιόλου, καταπιάνεται πιό επίμονα με το bitter φυτικό πρόσημο, το οποίο ελέγχει σε καλά όρια.
Μετρίου μήκους επίγευση, επαναπροσδιορίζoντας την spicy διάθεση που έρχεται ξανά, έχοντας ακόμα μεγαλύτερη εστίαση στον bitter παράγοντα της φυτικότητας, που καταλύει πλέον μόνιμα και την χαρακτηρίζει.
Άλλη μία εξέχουσα αισθητικά ετικέτα, που πλέον το κατατάσσει στις κορυφαίες θέσεις σ’αυτήν την κατηγορία.
Καλή αντι-λευκή πρόταση στα ψάρια, ενώ με σαγανάκι μυδιών, γαριδομακαρονάδες, ριζότο οστρακόδερμων, θα είναι ό,τι πρέπει. Καλοκαιρινά λαδερά και τηγανητά, η ελαφριά πίκρα του θα είναι απολύτως ταιριαστή με τσιγαριστές μελιτζάνες, αλλά και κάθες λογής ελαφρά καλοκαιρινά μεζεδάκια. Ωραιότατο με τουρσί καρότο.
