Μικροί αριστοκρατικοί κόμποι.
Η ουσία της φινέτσας μέσα στο υφαντό.
Τα εργόχειρα της Λημνιώνας δεν είναι βιομηχανική παραγωγή.
Στις Μερασιές, όλη η εικονιστική της ποικιλίας, συνοψίζεται σε 4000 φιάλες.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ναρθάκι Λαρίσης, Θεσσαλία
Λημνιώνα
Μέτριο ρουμπινί, ελαφρώς διαπερατό.
Σπέσιαλ αρωματικά στην μύτη, που δίνει εξαίρετα διαπιστευτήρια. Τα έχει όλα, αφού η κρατούσα κερασένια διάσταση με τις βυσσινένιες νότες και το λίγο δαμάσκηνο, εμποτίζεται χαμηλά με το μπλε του μύρτιλου. Το ίδιο και στα άνθη, που εκτός από κόκκινα, περιλαμβάνονται μπλε και μωβ. Ισχυρό φυτικό και βοτανικό μέτωπο, με τα φύλλα μολόχας αισθητά, μιά μικρή, ανεπαίσθητη ελαϊκή προσφορά δίνεται με πατέ πράσινης και μαύρης ελιάς. Πολύ σεμνό βαρέλι που ακούγεται χωρίς φασαρία, με ωραία γλυκά μπαχάρια, λίγο πιό μπροστά σκούρη σοκολάτα και καφές.
Ντελικάτο, εκλεπτυσμένο, αβίαστα κομψό στο στόμα, αν κάποιος ψάχνει όγκο, πλούτο, δύναμη, και ένα κρασί γυμναστηρίου γεμάτο μούσκουλα, δεν θα το βρει εδώ. Έκτακτο ζύγισμα και μέτριο βάρος, και το λειασμένο φινίρισμά του είναι κάτι παραπάνω από πρόδηλο, νοηματοδοτώντας επί του πρακτέου το χειρoκίνητο pigeage, αλλά και την συμμετοχή του 20% τού whole cluster. Yπάρχει έκδηλη φρεσκάδα από την ζωηρή οξύτητα που έρχεται υπόγεια και αποφασιστικά, αλλά σίγουρα δεν μπορώ να βρω εδώ μέσα το extreme 7 g/lt τρυγικού τού fiche technique, ωστόσο ορυκτή ελαφράδα το ανυψώνει κι άλλο. Ως εκ τούτου, το φρούτο γυαλίζεται όμορφα και διαβάζεται με επαρκή λεπτομέρεια, όπως και τα επιμέρους στοιχεία του. Απίθανες, αόρατες τανίνες, που αναρωτιέσαι αν υπάρχουν.
Πολύ καλή επίγευση με ορυκτή βάση, που γκαζώνει βαθμηδόν. Στην ευκρινή εδώ όξινη διατύπωση, η συνέργεια των πικρών όξινων βοτάνων και της χαλαρής ρόδινης εσπεριδοειδούς αίσθησης, φέρνει αρεστό αποτέλεσμα.
Το σκαρφάλωμα στα υψηλά τιμολογιακά είναι δύσκολο, έχοντας σε αυτήν την τιμή να αντιμετωπίσει πολύ υπολογίσιμους αντιπάλους, κάθε τύπου και χρώματος, εσωτερικούς ή μη.
Όσες φορές και να δω το σκίτσο του φίλτατου Αρίστου στην ετικέτα, όσο αγαπητός και να είναι, τόσο θα την απομακρύνει από την καλαισθησία και το μέτρο, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς πόσο παραπάνω από ΟΚ είναι τα υπόλοιπα στοιχεία της.
Θα κλείσει σπιτάκια σαν απεριτίφ, ελαφρά δροσισμένο. Κοντοσούβλι κοτόπουλο με κρούστα πάπρικας και κύμινου, η ντελικάτη Πορτουγιέζικη συνταγή γιά μπακαλιάρο με δαμάσκηνα θα δώσει πάσα γιά περαιτέρω διεύρυνση του θαλασσινού παράγοντα: ροφός με μπάμιες, κοκκινιστή σφυρίδα με σταμναγκάθι, ψητή σουπιά στα κάρβουνα, χταπόδι με φάβα ρεβυθιού και κρέμα βαλσάμικου, Frègula sarda με γαρίδες, φαγκρί Livornese, Cacciucco. Κάτι ελαφρύ στα κρέατα όπως χοιρινό με ρύζι μπασμάτι και σάλτσα κόκκινης πιπεριάς, δεν θα του κακοπέσει.
