Το ατελείωτο μπάρκο.
Και το μεγάλο πλοίο της Μεσογείου, πλέει αύταρκες και αυτοδύναμο.
Ο ευεπίφορος στην ενδογενή βιοποικιλότητα τόπος της Κρήτης, τόπος θαυμάτων.
Και η ευχέρεια επιλογής μέσα από αυτόν τον αχανή κήπο, δίνει την ευκαιρία στον προσεκτικό παρατηρητή του, να διαχειριστεί σημεία και καταστάσεις.
Το ύψος και η επιτυχία του εγχειρήματος, εναπόκεινται στην προσωπική ικανότητα και δεξιότητες.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Μοσχάτο Σπίνας
Κάτι παραπάνω από μέτριο λεμονί.
Ωραία αρωματική διάρθρωση στην μύτη που δεν κραυγάζει Μοσχατίλα.
Ερεθιστικά spicy με τριμμένα ανοιχτόχρωμα μπαχάρια αλλά και βότανα, προχωράει ανθικά προς τον πυρήνα που κυριαρχείται εσπεριδοειδώς, έχοντας αντίστιξη από λευκόσαρκα και ακόμα μικρότερη νύξη από κίτρινα φρούτα.
Δεν παρεκκλίνει ιδιαίτερα στον ουρανίσκο καθώς παρουσιάζεται εξίσου πικάντικο και μετρημένα αρωματικό, και ίσως περισσότερο ώριμο. Λιπαρός, πάνω από μετρίου βάρος όγκος, όπου διενεργείται ανθική και εσπεριδοειδής πράξη, με το μπαχαρένιο και βοτανικό περιβάλλον να επιδρά ωφέλιμα, έχοντας την οξύτητα με ζωτικότητα, να ξεπερνάει το μέτριο, μάλλον με την δέουσα υποβοήθηση. Η γενικότερη ένταση συμπαθητική, χωρίς να ραγίζει πέτρες βέβαια, ενώ το λευκόσαρκο φόντο φαίνεται να υποχωρεί γιά χάρη του διακριτού φαινολικού παράγοντα που μετά τον μέσο ουρανίσκο πατρονάρει.
Μέτρια, φευγαλέα ορυκτή, ιδιαίτερα φαινολική επίγευση, πολύ piquant στο μπαχαράτο και βοτανικό της θέμα, εκδηλώνει αρκετή καυστικότητα από το θειώδες.
Ικανοποιητικό στο τραπέζι, θα επιδοθεί άνετα σε μικρού και μεσαίου μεγέθους ψάρια καθώς και θαλασσινά, ενώ ενδεικτικά, δεν δείλιασε εμπρός σε αρνάκι φρικασέ.
Μαραθόπιτες, τσουκνιδόπιτες, κολοκυθοκεφτέδες, πράσινες σαλάτες με λευκή βινεγκρέτ και κομμάτια αχλαδιού.
