Απροσκύνητο στον Σκίρονα.
Κι’αν γερτό, ποτέ γονυπετές.
Και το μαϊστράλι που δέρνει αμείλικτα το Κάβο Σίδερο, μόνο πείσμα το γεμίζει.
Και το Θραψαθήρι, νικητής του απηνούς ξερότοπου, εξουσιαστής της δικής του μοίρας, υπακούει μόνο στον Θεό τον αμπελιών και το γόνα κλίνει.
ΠΓΕ Λασίθι, Σητεία Λασιθίου, Κρήτη
Θραψαθήρι
Βαθύ λεμονί.
Ασυναγώνιστη κλάση στην μύτη, που κατοικείται βαθιά από άνθη πορτοκαλιάς, ώριμα βερύκοκκα και κλημεντίνες με μέλι νεραντζιάς, ενώ το ορυκτό εδρεύει κραταιά με βρεγμένο μαλλί, μέσα σε ένα ευφορικό μπαχαράτο περιβάλλον. Μακρινές αντανακλαστικές βοτανικές μνήμες, διεγείρουν κι’άλλο την καταγραφή.
Με την ταυτότητα στα δόντια, στον ιδιαίτερα λιπαρό, κάτι λιγότερο από γεμάτο, παχύ ουρανίσκο.
Εισχωρεί με ευγένεια κι’όχι βάναυσα με ηδονιστική ριξιά φρούτου, σκορπίζοντας τέρψη με ένα περιτύλιγμα που κατισχύει της γλύκας με υφάλμυρα θέλγητρα, και βάζοντας το αλμυρό βούτυρο να αντιδράσει στην ορυκτή του φύση. Μελάτη συμπεριφορά, και το πορτοκαλί χρώμα κυριαρχεί σε άνθη, εσπεριδοειδή και πυρηνόκαρπα, έχοντας ακριβοδίκαιη οξύτητα να παίρνει το βάρος και να μην αφήνει καμία αλκοολική υποψία στο μπαχαρένιο περιβάλλον, μόνο να προκρίνει ελαφρά πιό διακριτή την βοτανική συμβολή.
Καταπληκτική, ορυκτή και πολύ αλμυρή επίγευση, με μελένια πλεύση και μπαχαράτα και ελαφρά βοτανικά στοιχεία να κομπανιάρουν το φρούτο.
Χοιρινός σιδηρόδρομος με πουρέ βερύκοκκου, μεγάλο θράψαλο με σάλτσα βουτύρου-πορτοκαλιού, κωλοχτύπες και καραβίδες στα κάρβουνα, αστακός ποσέ σε αφρό yuzu, φουά γκρα σε κρούστα κουρκουμά με chutney γκρέϊπφουτ, με μεγάλα, ορυκτά κομμάτια αλατιού. Στα ψάρια σας, προτιμήστε φέτες από ξιφία, μανάλι, άντε και συναγρίδα ή φαγκρί, και συνοδέψτε τα με beurre blanc, δώστε της κι’ένα πειραγματάκι με ξύσμα από σαγκουΐνι.
