Αποσυνάγωγος.
Δεν χωράς πουθενά.
Η αψιά σου φύση σε υπονομεύει.
Και βρίσκεται να σού δώσει τόπο ν’ αγιάσεις, η Πάτμος με την ηφαιστειακή άμμο, να γυαλίσεις τον χαλαζιακό Κιτρίνη σου για τα χρυσά ενώτια που φοράς.
ΠΓΕ Δωδεκάνησα, Βάγια Πάτμου, Δωδεκάνησα
Ασσύρτικο
Μέτριο κεχριμπαρί με πορτοκαλί ανταύγειες.
Μέσα από την αναβλύζουσα αλκοολική θέρμη, μόνο οξειδωτική ευγένεια για την μύτη. Το πορτοκάλι δεσπόζει πάναγνο, από πολύ ώριμους καρπούς μέχρι ψητή πάστα του και ξύσματα στην μασίνα που καπνίζουν, δείγμα τού περιρρέοντος καπνικού περιβάλλοντος. Στο ίδιο χρωματικό τέμπο, φουρνισμένη κολοκύθα, κρέμα κουμ-κουάτ και bitter orange curd, κομπανιάρουν καραμελωμένα πορτοκαλί λουλούδια. Το ξύσμα νεραντζιού δίνει έναυσμα για την υπέροχη βοτανική αντίληψη που κατοικεί εκεί μέσα, πού λες και φέρνει μιά ιδιότυπη φρεσκάδα φύλλων μουριάς και αείλανθου εντός τού γινωμένου πεδίου. Κι άλλη καπνίλα, αυτή την φορά από τύρφη, πραγματεύεται το γήϊνο στοιχείο, ενώ τα πικάντικα τηγανητά κιτρινωπά μπαχάρια εμβαθύνουν στην αυτή θέση.
Αγιασμένο το στόμα σου, το κεχριμπάρι κι ο κιτρίνης λάμπουν έσωθεν και ο ορυκτός πλούτος χύνεται μέσα σου. Στον απαλά γεμάτο όγκο τού ουρανίσκου, σπάνια, υπέρκομψη νοστιμιά, από μιά εκφραστικότητα τού φρούτου που αφήνει άναυδο τον δοκιμαστή. Παρελαύνει σύσσωμη η αρωματική γευστικότητα με ακριβέστατη λεπτομερειακή αποτίμηση, κατακαίοντας τον ορισμό τού orange που τόσο έχει ταλαιπωρήσει με πλείστες όσες, άχαρες, άγαρμπες πανστρατιές από τραχείς και άξεστους οίνους που καταχράζονται στο όνομα τού όποιου φυσικού, την πραγματική φυσικότητα. Εσωτερικό νεύρο, που πέρα από την ορυκτή αναβίβαση αναδεικνύει και τον καίριο ρόλο τής οξύτητας, που παρόλο το επίφοβο 3,4 pH, βρίσκει υψηλό ιστίο ανάτασης σε 6,5 γραμμάρια ολικής οξύτητας, φέρνοντας ενώπιον τής άμεσης πρόσληψης, τελείτσα τελείτσα κάθε οργανοληπτικό χαρακτηριστικό που παρατηρήθηκε οσφρητικά. Υφέρπουσα ντελικάτη καπνίλα, αδιάφορη, άχρωμη οξειδωτική υποψία γιατί ο οίνος είναι πραγματικό κρύσταλλο, όμορφη, γραμμική φαινολική διάχυση εντός, που δίνει ομαλή πλευστότητα.
Εξαιρετική επίγευση που θέτει τίς βάσεις για προς μακρά. Ορυκτή και ήπια καπνική με ωραία, υπόγεια φαινολική δόμηση, λές και τραγανίζεις χαλαζιακά κρυσταλλάκια, τόσο διαυγής και καθάρια είναι.
Μακάρι να ήταν έτσι, έστω και ένα μικρό ποσοστό orange, θα πίναμε κάθε μέρα.
Χοιρινό με πουρέ κολοκύθας. Γεμιστό καλαμάρι με ρύζι και ξύσμα πορτοκαλιού. Φιλέτο σφυρίδας στην λαδόκολλα, με κάπαρη, πράσινη ελιά, δυάσμο, ντιζονέζικη μουστάρδα και μανταρινόφλουδα. Τηγανιά με πικάντικη μουστάρδα και θυμάρι.
