Το άγγιγμα.
Αυτός ο άγνωστος.
Η ”χεριά” του αρχιμάγειρα σαν απλώνει το αλάτι ρίχνοντάς το πάνω στη βράση.
Αυτό, τίποτ’άλλο.
Ούτε η συνταγή, ούτε η εκτέλεση. Η ”χεριά”.
Κι αν χάθηκε, είναι εκεί.
Μέσ’τα κρασιά του, το βιός του. Είναι η χεριά του, η βούλα του
Οίνος Επιτραπέζιος Ερυθρός Ξηρός, Γιαννακοχώρι, Ημαθία, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί.
Αέρινη, αιθερική μύτη, που κατάφερε να διώξει στα πίσω διαζώματα την βερνικένια πτητικότητα της πρώτης ημέρας.
Ζωμός φράουλας σε ζαχαρόνερο. Άνοιγμα στο γυάλινο βαζάκι με τα αποξηραμένα άνθη.
Άγρια κόκκινα φρούτα του δάσους και κεράσια σε ένα μεθυστικό μπουκέτο.
Γη, πληθωρικά γλυκά μπαχάρια ποιότητας, ίσα αντιληπτός πελτές ντομάτας, ελαφριές δερματικές νότες.
Σταχτένια και ανθρακική υποβολή.
Συνεχίζει αέρινα στον ουρανίσκο.
Τον καλύπτει με όξινο, βελούδινο ανθικό πέπλο.
Εκφραστικό μπαχαρένιο φρούτο με οξύτητα που γδέρνει και τανίνες σοβαρής κλάσης.
Σε σύνταξη πολύ ήπια φυτικότητα, σαγκουίνι, δερματικές νότες και ορυκτά στοιχεία με επίδραση χωμάτινων και γήινων, ελαφρά εποπτεία από το αλκοόλ, σε έναν απλωμένο μέτριο όγκο σώματος που διεκδικεί την πεπλάτυνσή του σε μεγαλύτερη κατηγορία, αλλά η ίδια του η φύση το καθυποτάσσει με ρουστίκ δύναμη να μην φτάσει γεμάτα.
Επίγευση μακρά, βαθιά όξινη, αποξηραμένα ανθική και μπαχαρένια, με αναλαμπές φυτικότητας να χώνονται στο φρούτο και το ορυκτό με σοβαρό το παρών.
Φτερωτό κυνήγι, pappardelle με ραγού από λαγό, παντσέτες αγριογούρουνου στο τηγάνι με βαλσάμικη σως.
Τολμήστε το με ροφούς και σία, με κόκκινη σάλτσα και λαχανικά.
