Κατάκοσμον Όναρ -αλλά όχι.
Οι αναμνήσεις ενός Μονάρχη.
Η απόλυσις του λίαν κεκοσμημένου και υπερβολικού, έρχεται αβίαστα.
Η σφυρήλατη πονταρισιά στην Τσούκα Ρεθίου, γαζώνει τον μέλανα χιτώνα με το ατσάλι του βουνού.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Cabernet Sauvignon 80%, Μαυροδάφνη 12%, Touriga Nacional 8%
Βαθύ, αδιαπέραστο πορφυρό με ιώδεις ανταύγειες.
Η μύτη, γεμάτη ιδιοσυγκρασία της αυθόρμητης ζύμωσης, δίνει μικρά ίχνη από βρασμένο ζωμό μοσχαριού και ψητό πολτό σκόρδου, σαν πρώτη αναγγελία πολυπλοκότητας με ενεπλεγμένη κρυφοαναγωγή. Πολύ ταξιδιάρικη τωόντι, εισέρχεται στον κόσμο τού βαθιά ώριμου, με ζαρωμένα μαύρα κεράσια, πάστα από elderberry και συμπυκνωμένο πουρέ από chokeberries, ενώ ίσως λίγο υπερώριμο μύρτιλο δίνει μιά μπλε-μωβ ανταύγεια στο μελανό φρούτο. Σκούρα ζουληγμένα πέταλα λουλουδιών, ορυκτό μαύρου πετρώματος, ζωϊκή μελάνη, ιώδιο, λίγο κατράμι. Πολύ μα πολύ πιπέρι, δίνει το στίγμα των αγριωπών μπαχαριών αλλά και της εξαίρετης δουλειάς των τρίτονων Botti, που παρέχουν επίσης κουβερτούρα με 100% κακάο και Cold Brew καφέ.
Ένα αριστουργηματικό έργο συμπύκνωσης, ιδιοφυούς καλιμπραρίσματος των γωνιών, και αγριωπής, ταραχώδους νοστιμιάς έρχεται στον ουρανίσκο. Η πακεταρισμένη δύναμη, ενέργεια και υπέρπυκνη διατύπωση του χυμού, δίνεται με -το δυνατόν- στοχευμένη χαλιναγώγηση, και ενώ εντός σοβεί μιά εκρηξιγενής κατάσταση που δεν αφήνεται να εκλυθεί ανεξέλεγκτα. Στον γεμάτο, μαντεμένιας σύστασης όσον αφορά την συνοχή, όγκο, το φρούτο, με ακριβέστατη λεπτομερειακή ακτινοσκόπηση γίνεται άμεσα αναγνώσιμο από την υψηλή οξύτητα, ενώ το μαύρο ορυκτό βολιδοσκοπεί προς αυτήν την κατεύθυνση. Η παραμελημένη στην όσφρηση, πυραζινική ιχνηλασία, εδώ -έστω και δειλά- δίνει μιά ολοκληρωμένης αντίληψης εικόνα για την αμπελογραφική τυπολογία του κυρίαρχου σταφυλιού, με ήπια αντίληψη γλυκιάς πράσινης πιπεριάς με βοτανικά παρεπόμενα, και ο Μονάρχης αισθάνεται πλήρης. Πανύψηλες τανίνες, αλλά -όπως είπαμε- με καταπληκτική μέριμνα εξοβελισμού της τραχύτητας, απλώνονται γλυκά σαν μανδύας.
Πολύ μακρά, ολοκληρωτική επίγευση, που με σκούρα ορυκτή επικάλυψη και όξινη διάτρηση τα δίνει όλα σε ενεργές προσλαμβάνουσες, και πλέον όλο το οργανοληπτικό έργο καταστάται σαφές σε κάθε του μύχια πτυχή. Πουθενά σε όλη την διαδικασία, το αλκοόλ δεν ενόχλησε ή έγινε άκομψα καυστικό, παρά μόνον υπομνήσθηκε σαν περιρρέουσα θέρμη.
Πιθανόν το καλύτερο Cuveé που έχω δοκιμάσει.
Πάντα υποτιμημένο σε σχέση με το πιό προβεβλημένο αδερφάκι του, Syrah, και πάντα πιό μπροστά -ως επί το πλείστον- αξιολογικά, σύμφωνα με το κριτηριακό μου μοντέλο, αφού, για να φτάσει σε υψηλή κλιμάκωση το Syrah, χρειάστηκε εξαίρετες εσοδείες και πολύς χρόνος.
Η τρέχουσα χρονιά.
Για άπλετη καρνιβορική ελεγεία, διαθέστε το παντού: Εκλεκτές αιμάτινες κοπές στην σχάρα -θα προτιμούσα μιά Bistecca Fiorentina. Για βραστά και ψητά κατσαρόλας και γάστρας στον φούνο, όσον αφορά κυνήγι, βοδινό, αλλά και χοιρινό, όπου καλύτερα να υπάρχουν και πηχτές gravy sauces, κοκκινιστές, κρασάτες και μη. Λουκάνικα όλων των τύπων, αρκεί να έχουν έντονο χαρακτήρα. Σκληρά κίτρινα τυριά, ίσως θα έπρεπε να περιμένουν λίγο για να μεστώσει, αλλά ας είναι. Ένα περιποιημένο αρνίσιο χουνκιάρ, θα βάλει και τα αμνοερίφια στον χάρτη.
