Μαθήματα επιβίωσης.
Πως η ζώνη του Chianti δεν καταποντίστηκε.
Με ποιόν τρόπο το ψάθινο καλαθάκι δεν υπέπεσε στην γραφικότητα, ξεπερνώντας τις πρώτες παιδικές ασθένειες.
Ο δρόμος της φτηνής, ανεκτής ποιότητας, που συνέστησε την απόλυτη σωστική λέμβο για την περιοχή με σήμα το κοκκοράκι, ένα ακολουθητέο Ιταλικό αφήγημα.
Chianti Classico DOCG, Gaggiano Poggibonsi, Siena, Τοσκάνη, Ιταλία
Sangiovese, ελάχιστο Merlot
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί.
Θαυμάσια μύτη, με όλη εκείνη την απαλή, κομψή διάσταση που έκανε γνωστή την ζώνη. Κόκκινη ολοσδιόλου, με κεράσι κυρίαρχο, μικρές υπομνήσεις από σμέουρο και lingonberry -το τελευταίο και σε λικεράτη εκδοχή-, κυμαίνονται σε έναν ωραίο περιβαλλοντικό διμορφισμό από αγριολούλουδα και φυτικές νύξεις. Καλό, στρωτό βαρέλι με γλυκά μπαχάρια, καφέ και σκούρα σοκολάτα, ενώ αρκετά επιδραστικά λειτουργεί η αναγωγική ζωϊκή νότα από βρασμένο μοσχαρίσιο ζωμό, χωρίς παρ’όλ’αυτά κάτι το ακαλαίσθητο.
Η πλήρης επαλήθευση της φαντασιακής προβολής του Chianti, έτσι όπως το έχουμε συνδέσει στο θυμικό, το βρίσκει σε έναν ντελικάτο, λεπτό όγκο με ελαφρύ βάρος, να πλέει ραφινάτα στον ουρανίσκο. Η ζωτική, με μεγάλη φρεσκάδα οξύτητα, εκχέει μικρά σημεία από cranberry εντείνοντας την ελαφράδα, όμως το υπόλοιπο κόκκινο ανθικό φρούτο συμπεριφέρεται σημαντικά ξινά. Εξ αυτής τής όξινης πρόσληψης, η φυτικότητα απλώνεται κάμποσο συνεγείροντας και κορόμηλο, κρατώντας όμως σε πολύ ανεκτά ποσοστά την όποια πράσινη επιβουλή, μην καθιστώντας το άγουρο προσώρας. Το ωραίο βαρέλι κάνει καλά την δουλειά του, οι τανίνες μέτριες και λυγερές σε αυτή την φάση, η ζωϊκή στίξη παραμένει παράμερα χωρίς κόστος.
Μέτρια σε μήκος επίγευση, με ελαφρά ορυκτά σημάδια. Εδώ πλέον η φυτικότητα κατακλύζει επιδεχόμενη ερμηνείας και από πράσινο δαμάσκηνο, καθώς μάχεται για μην παροδοθεί σε άγαρμπη αγουρίλα στο στόμα, συνεχίζοντας ιδιαίτερα ξινά. Οι τανίνες λίγο πιό αισθητές εδώ, δίνουν αρκετή στυπτικότητα.
Τραγικός πωματισμός, το κονταίνει σε κύρος, χρόνο και ό,τι άλλο.
Italiano vero, και πίτσες, καλτσόνε, κοκκινιστές μακαρονάδες, κλίνουν ευχάριστα προς αυτό, ελαφρά αλλαντικά δεν του είναι ξένα. Θα το πήγαινα μετά χαράς σε κόκκινα ψάρια ψητά ή με κοκκινιστή συνταγή ζαρζαβατικών, παλαμίδα πλακί, ψητό χταπόδι, μιά Puttanesca με φρέσκο γαύρο θα ήταν φοβερή. Ελαφρά δροσισμένο, θα ήταν εξαιρετικό απεριτίφ αφού το αλκοόλ δεν βρίσκεται πουθενά.
