Κουβέντες του αργαλειού.
Και παλιές κυράδες στο υφάδι της μνημοσύνης.
Αλάθητη η σαΐτα γιά να ράψει την πλερέζα της αφέντρας.
Και κείνη, η πενθούσα αρχόντισσα Βηλάνα, περιμένει νά’ρθουν ξανά καιροί που θα βιράρει στα πέλαγα.
ΠΓΕ Κρήτη, Βοριάς Μονοφατσίου, Ηράκλειο, Κρήτη
Βηλάνα
Σχεδόν μέτριο χρυσαφί.
Απίθανη ορυκτή ποιότητα στην μύτη, με το trade mark βρεγμένο μαλλί να βρίσκεται στην ακίδα. Κομψό, υπέροχο εσωτερικά, παρουσιάζει εσπεριδοειδές κέντρο που καλύπτει τις αμυδρές πυρηνόκαρπες και ίσως ελαφρότατα τροπικές νύξεις, να υπαχθούν κατώτερα. Ανθώδες βάθος με λουλούδια φλαμουριάς, χαμομηλιού και λεμονανθών, ενώ περιβάλλεται από λεπτεπίλεπτες στίξεις μυριστικών βοτάνων στον ευρύτερο μπαχαράτο του περίγυρο.
Η ποιοτικότερη και πιό ενδιαφέρουσα -πάντα υπό όρους- Κρητική ποικιλία, κεντάει στο στόμα. Αυστηρή, με την ορυκτή παρακαταθήκη αλλά και την υψηλή όξινη διάτρηση που χτυπάει όχι από αξονικό δίαυλο αλλά υπογείως κεντρομόλα, μα παράλληλα απολαυστική τα μάλα. Η πλήρης απόδοση της οσφρητικής παρτιτούρας σε γευστική εκτέλεση, την βρίσκει σε έναν καλοζυγισμένο μέτριο όγκο, με την φρεσκάδα και την ένταση να πριμοδοτούν το φρούτο, την ώρα που τα μπαχαράτα, ανθώδη, και βοτανικά σημεία του, παρευρίσκονται σε κολακευτική διάταξη.
Μακρά, υπεραπολαυστική ορυκτή επίγευση, χωρίς να χρειάζεται επεξήγηση.
Μακριά, πολύ μακριά από την άνευρη, σχεδόν πλαδαρή Βηλάνα του ’18 που εξετάστηκε παλιότερα, το οινοποιείο φαίνεται να βρίσκει το κουμπί της.
Δουλεύει τέλεια με ψαροφάϊ και θαλασσινά γενικώς. Αν το επιθυμήσετε, θα κάνει την δουλειά εξίσου καλά με πουλερικά και λευκό κρέας με λεμονάτες λευκές σάλτσες, Σκληρά κίτρινα τυριά, linguine alle vongole, puttanesca, αλλά και μαμαδέ σαρμάδες, ντολμάδες, με σάλτσα αυγολέμονο, στο ρεπερτόριό του.
