Σιγανή, μία αδόκιμη παράμετρος.
Το πολυκέφαλο Ξινόμαυρο, πεδίο άτυπων συναντήσεων.
Η ωσεί παρούσα τραχιά πλευρά του, μη εφαπτόμενη στην προκειμένη της περιπτωσιολογίας.
Η καταφορά της μη παρέμβασης, μιά συνθήκη όχι πάντα ευνοϊκή γιά την πολυδαίδαλη φύση του.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός Ποικιλιακός, Μυρτόφυτο Καβάλας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Ανοιχτό γκρενά-ρουμπινί, πλήρως διαπερατό.
Κομψή, ντελικάτη μύτη αποξηραμένων κόκκινων αγριολούλουδων και φρούτων, με την θεμιτή υπόσταση της φυτικότητας να εκφράζεται με αποξηραμένα ντοματάκια με γλυκάνισο και λιαστή πιπεριά Φλωρίνης σε λάδι. Άτονες σε ισχύ, νότες από γρεναδίνη και λικέρ φράουλα, με γλυκά μπαχάρια, μόκα και κακάο, βρεγμένο ξύλο και μικρής κλίμακας αλδεϋδική κατηγοριοποίηση.
Άσφαιρη βολή, ή μη εκρηκτική γόμωση στον ουρανίσκο που κυμαίνεται σε κάτω από μεσαίου βάρους όγκο. Συνεχίζει λεπτεπίλεπτο και αέρινο, αλλά με απονευρωμένες διαθέσεις και με μικρογράφηση και συρρίκνωση ή αραίωση καλύτερα των επιμέρους οργανοληπτικών χαρακτηριστικών του, εμπίπτοντας στη κατηγορία λευκού με δομή, με κρυφή οξειδωτική πτυχή. Η κάτω από μετρίου ύψους οξύτητα ή μετά βίας μέτρια, κομμένη και ραμμένη στο πατρόν του οίνου, δείχνει να ταιριάζει με το σύνολο όπου στην κυρίαρχη πλέον γραμμή της φυτικότητας, το ντοματάκι τουρσί και η πράσινη τηγανητή ντομάτα την αντιπροσωπεύουν, όταν με bitter επιτηδειότητα αποφεύγουν την αγουρίλα. Τανίνες, ευθυγραμμισμένες στην ηπιότητα, με λεία πλεύση χωρίς σκαλώματα.
Αξιοπρόσεκτη επίγευση, αποκλειστικά φυτική και ωραία ξινούτσικη, έχοντας παρακάμψει τα μπαχαρένια και ούτως ή άλλως υποτυπώδη αποξηραμένα ανθικά και φρουτένια στοιχεία, με μνήμες τις γιαγιάς να αναστηλώνονται μεγαλειωδώς με ντοματάκι τουρσί.
Κατευθείαν γιά σπουδαίο τραπέζι με τηγανητό, λιαστό ή ξυδάτο χταπόδι, σουπιά με σπανάκι, ριζότο και κριθαρότο οστρακόδερμων με ντοματίνια, ροφό με μπάμιες, βλάχο με σταμναγκάθι, μανάλι ή ξιφία με ζοχιές και λάπατα, φακόρυζο.
